يعنى خداى متعال او را براى عمل به سوگند خود به اين گونه دستور داد و راهنمايى كرد .
حقّاً كه او ( ايّوب ) را شكيبا يافتيم ، چه نيكو بندهاى است ايّوب ، همانا او بسيار رجوع كننده به سوى ما و منقطع از ديگران بود .
[ شيوهء مخلَص شدن ]
( آيه 45 - 47 ) ( وَ اذْكُرْ عِبدَنَآ إِبْرَ هِيمَ وَ إِسْحقَ وَيَعْقُوبَ أُوْلِى الْأَيْدِى وَ الْأَبْصرِ * إِنَّآ أَخْلَصْنهُم بِخَالِصَةٍذِكْرَى الدَّارِ * وَ إِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ )
لغت و اعراب :
ايدى جمع يد و در اين جا كنايه از قوّت و قدرت ، و أبصار جمع بصر و در اين جا كنايه از بصيرت داشتن است . ذكرى الدار بيان « خالصة » مىباشد .
تفسير :
و ياد كن - اى پيامبر - بندگان ما : ابراهيم خليل و پسر او اسحاق و نوهء او يعقوب عليهم السلام را كه صاحبان نيروهاى علمى و جسمى و مالى و بصيرتها در امور مادى و معنوى بودند .
ما آنها را به صفت ناب و خالصى كه غرق شدن در ياد خانهء آخرت باشد برگزيديم .
و البته آنان در نزد ما از برگزيدگان و نيكاناند .
( آيه 48 و 49 ) ( وَ اذْكُرْ إِسْمعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ كُلٌّ مّنَ الْأَخْيَارِ * هذَا ذِكْرٌ وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَابٍ )