نكته : نزد بعضى اين كلام بر سبيل تأسيس است نه تأكيد ، و مراد از آيهء 175 عذاب دنيا ، و از اين آيه عذاب آخرت است .
( آيه 180 ) ( سُبْحنَ رَبّكَ رَبّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ )
تفسير :
پروردگار تو پروردگار عزّت و اقتدار و غلبه ، از آنچه مشركان از شريك داشتن ، اولاد داشتن و غيره او را توصيف مىكنند منزّه است .
اضافهء رب به عزّت به جهت اختصاص آن است به او ؛ زيرا عزّت هر عزيزى و اعزاز هر معزّى به او منتهى شود .
( آيه 181 ) ( وَ سَلمٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ )
تفسير :
و سلام و درود بر پيامبران مرسل كه از جانب خدا به سوى خلق خدا و براى هدايت آنها فرستاده شدهاند .
يا جملهء خبريه به معنى امر باشد ؛ يعنى اى بندگان ، بر پيامبران الهى سلام و درود بفرستيد .
( آيه 182 ) ( وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبّ الْعلَمِينَ )
تفسير :
حقيقت هر ستايش و ثناى جميل و وصف جليل از ازل تا ابد مختص است به ذات خداى متعال كه مستجمع تمام صفات كماليه و منزّه از كليهء نقايص است .
و آن خدايى كه پروردگار عالميان است از ملائكه و جن و انس و نباتات و جمادات و غير آنها ، و تربيتكنندهء همهء آنهاست ، سزاوار پرستش و ستايش است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٠٣