آن منصرف كرد و به خود مشغول نمود . قريه : مجتمع انسانى و محل اجتماع آنان مانند شهر و روستا . اجل : مجموع مدت تعيينشده براى شىء و آخر آن مدت .
[ منع دنياطلبى از ايمان ]
تفسير :
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُّبِينٍ
يعنى : اين آيات از اين سوره كه شأن بالا و رتبهء والايى دارد آيات اين كتاب آسمانى و آيههاى قرآنى مبين است ، يعنى قرآنى كه خود ظاهر و روشن از حيث الفاظ و معانى است و روشنگر راه هدايت و روشنگر ميان حق و باطل است . و ممكن است مراد از « الكتاب » لوح محفوظ باشد ، يعنى آيات و الا رتبهء اين سوره در لوح محفوظ و در اين قرآن است .
رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ
يعنى : چه بسا و چه بسيار است اين كه كسانى كه كفر ورزيدهاند آرزو كنند اى كاش مسلمان بودند .
وقت اين آرزوها هنگام مشاهدهء پيروزىهاى پى در پى براى مسلمين در پيشبرد اهداف و در غزوهها و جنگهاست . و ممكن است اين تمنّى وقت فرارسيدن مرگشان باشد كه با ديدن علايم مرگ و حضور فرشتگان ، حقانيت دين و دعوت پيامبران بر آنها روشن مىگردد . و ممكن است در عالم قيامت باشد كه همهء حقايق و اسرار براى همهء مكلفان به نحو علماليقين آشكار مىگردد و آرزوى پذيرش اسلام مىكنند .
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
يعنى : اى پيامبر ، آنها را رها كن و به حال خودشان واگذار كه بخورند و برخوردار شوند و آرزوى زندگى آنها را مشغول نمايد ، پس به زودى خواهند دانست .
در اين كلام دستور است كه پيامبر اسلام و مسلمين پس از يأس از ايمان و گرايش كافران به حال آنها نپردازند و دعوت و استدلال و محاجّه نكنند ، زيرا به زودى خودشان به علم اليقين خواهند دانست كه در طاعت كه بودند و با كه مبارزه داشتند و به چه كيفرى گرفتار شدند ! و اشاره است به اين كه تمام همت آنها در دنيا خوشى زندگى و برخوردارى