مراد از موصول ، ابن سلام يهودى يا غير او از علماى يهود و نصارا هستند كه كتاب تورات و انجيل در نزد آنها بوده است . و اين قول مرجوح است ، زيرا وجههء سخن در اين آيات به مشركان مكه است و تقابل و تعارض با يهود ، در مدينه بوده . پس ظاهر حال و تأييد روايات متواتر از اهل بيت وحى عليهم السلام اين است كه مراد از « من عنده علم الكتاب » على بن ابى طالب عليه السلام است .
پس محصَّل آيه پس از ثبوت شركت على عليه السلام و ساير ائمهء معصومين عليهم السلام در تمام شئون ولايت عامه و امامت امّت ، اين است كه پس از شهادت خداوند ، گواهى على عليه السلام اميرالمؤمنين و فرزندان معصومش كه علم قرآن بتمامه بلكه همهء كتابهاى آسمانى نزد آنهاست ، در اثبات رسالت پيامبر اسلام كافى است ، هر چند كسى نداند و گواهى ندهد .
و صاحب تفسير روح المعانى پس از نقل از محمّد حنفيه و امام محمّد باقر عليه السلام كه مراد از موصول ، على بن ابى طالب عليه السلام است ، گفته : و لَعَمرى إنّ عنده - رضى اللَّه عنه - علم الكتاب كمالًا ، لكنّ الظاهر أنّه - كرّم اللَّه وجهه - غير مراد . ولى علت عدم مراد بودن او را بيان نكرده است .
* * *
تفسير روان (فارسى) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٣٣