[ كارايى استغفار ]
وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَتاعاً حَسَناً إِلَى أَجَلٍ مُسَمّىً وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِن تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ « 3 » إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ « 4 »
لغت و اعراب :
و أن استغفروا عطف است به ألّا تعبدوا . يمتّعكم جزاء شرط مقدّر است ، بهتقدير « إن تبتم يمتّعكم » . متاع : وسيلهء انتفاع . و يؤت عطف است به يمتّعكم . فضل : زيادتى . ضمير فضله به ذى فضل برمىگردد . و إن تولّوا در اصل تتولّوا بوده است به حذف تاء مضارع . فإنّى أخاف بهتقدير « فقل إنّى » .
تفسير :
وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَتاعاً حَسَناً إِلَى أَجَلٍ مُسَمّىً
يعنى : و نيز اين كتاب بدين منظور ، تحكيم و تفصيل يافته كه شما بشر از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد ، سپس به سوى او بازگرديد . مراد آن كه گذراندن مدتى از عمر به شرك و كفر ، مستلزم انحطاط اخلاقى و غور در مفاسد اعمال است ؛ پس بايد نخست از شرك و كفر ، استغفار كنيد و سپس با توبه و بازگشت عملى به سوى حق ، نواقص اخلاق و اعمال را ترميم نماييد . و اگر استغفار و توبه انجام داديد خداوند شما را از نعمتهاى دنيا تا مدتى كه براى يكايك شما در لوح محفوظ نام برده شده از بهرهء نيكى برخوردار مىكند .
وَيُؤْتِ كُلَّ ذِى فَضْلٍ فَضْلَهُ
يعنى : و صاحب هر زيادتى را پاداشى متناسب آن عطا مىكند . مراد آن كه خداوند هر مكلّف واجد كمالى را در عقايد و باورها ، و صفات و ملكات فاضله ، و عملهاى فرعى به