يعنى : به خاطر آن كه آنها به خدا و فرستادهاش كفر ورزيدند و در حالى كه فاسق بودند از دنيا رفتند . پس كافر و خارج از فرمان اصولى خدا بودند . و مفاد اين آيات اين است كه اختلال عقايد انسان در اصول دين ، سبب لغويت استغفار و دعا در حقّ او و عدم جواز نماز و حضور بر سر قبر اوست . و در فقه اسلامى آمده است كه تمام آثار كفر بر او بار مىشود كه از آن جمله حرمت تجهيزات اسلامى اوست ، يعنى تجهيزات پنجگانه براى روانهشدن ميّت مسلِم به عالم برزخ ، از غسل و حنوط و كفن و نماز و دفن در مقابر مسلمين .
وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَأَوْلَادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ
اين آيه همان آيهء پنجاه و پنج است كه گذشت و اختلاف اندك و تغييرات چهارگانهء لفظى تأثير ژرفى در معنا ندارد . و تكرار آيه براى تأكيد اين امر خطير است كه نبايد وفور نعمت و سعه و تنوّع دنياى كفر ، مسلمين را به شگفت آورد و در روحشان اثر بگذارد و سبب تزلزل عقايد و تمايل به كفر و گرايش به اخلاق و آداب و سنن كفّار شود ، كه شديداً محل ابتلاى دنياى اسلام امروز با جهان كفر است .
وَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَجَاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا ذَرْنَا نَكُن مَعَ الْقَاعِدِينَ « 86 » رَضُوا بِأَن يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَايَفْقَهُونَ « 87 » لكِنِ الْرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 88 » أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ « 89 »
تفسير روان (فارسى) — صفحة 310
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣١٠