لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍوَيَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَضَاقَتْ عَلَيْكُمْ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُدْبِرِينَ « 25 » ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَذلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ « 26 » ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِن بَعْدِ ذلِكَ عَلَى مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ « 27 »
لغت و اعراب :
مواطن : جمع موطن ، موقف و جايگاه . حُنَين اسم وادى وسيعى است ميان مكّه و طائف كه جنگ حنين در آنجا اتفاق افتاد . أغنى عنه : كفايت كرد از آن . رحب المكانُ - از باب شَرُف - و عَلِم - : وسيع شد .
تفسير :
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِى مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ
اين آيه و آيهء بعد اشاره به جنگ حُنَين است كه ميان مسلمين تحت رهبرى پيامبر اسلام و قبيلهء هوازن و ثقيف واقع شد ، زيرا پيامبر اسلام با دههزار لشكر كه براى فتح مكّه آمده بود با افزودن دوهزار سرباز ديگر كه سپاهى انبوه را تشكيل مىداد بهسوى وادى حنين براى جنگ با دو قبيلهء هوازن و ثقيف حركت كردند . در آغاز در وادى حنين با سپاهيان قبيلهء هوازن كه چهارهزار نفر بودند روبهرو شدند و پس از فرار عدّه كثيرى از مسلمانان كه سبب شكست خوردن سختى شد دوباره به يارى خدا و بازگشت فراريان ،
تفسير روان (فارسى) — صفحه 258
پدیدآورندگان: الشيخ علي المشكيني
ص۲۵۸