وَ بَشِّرِ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا اْلأَنْهارُ كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقًا قالُوا هذَا الَّذي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهًا وَ لَهُمْ فيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فيها خالِدُونَ ( 25 )
تفسير :
نعمت هاى بهشت در دنيا
« وَ بَشِّرِ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ »
مخاطب در اين آيه ، پيامبر صلى الله عليه و آله و هر مكلفى است كه توان فهم اين كتاب و ابلاغ آن را دارد .
يعنى : كسانى را كه ايمان آورده و عملهاى شايسته انجام دادهاند بشارت ده كه بىترديد براى آنها باغهايى است - يعنى در عالم برزخ پس از مرگ ، و در بهشت ابدى پس از قيامت - كه از زير زمين آنها يا از زير درختان آنها نهرها روان است .
« كُلَّمَا رُزِقُواْ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍ رِّزْقاً قَالُواْ هذَا الَّذِى رُزِقْنَا مِن قَبْلُ »
يعنى : هر وقت كه از آن باغها از نوعى ميوه رزقى - يعنى مقدارى از خوراكى - به آنها داده شود ، مىگويند : اين همان نوع است كه پيش از اين در دنيا خدا به ما روزى كرده بود ، يعنى نوع ميوه را مىشناسند هر چند در صفاتش تفاوت زيادى مىبينند . و يا آن كه اين ميوه ، شبيه همان است كه چندى پيش در همينجا به ما دادند . و يا آن كه اين ميوه همان است كه پيش از اين در دنيا نصيب ما شده ، زيرا نتيجهء اعمال ماست . و يا آن كه اينها تبلور اعمال و تجسّم انفاقاتى است كه در دنيا بدان موفّق شديم .
« وَ أُتُوا بِهِ مُتَشَابِهاً »
ضمير مذكر به رزق برمىگردد ، يعنى : مطلق رزق در آنجا براى آنها در طراوت و زيبايى و طعم و بو و غيره شبيه هم است .
« وَ لَهُمْ فِيهَآ أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ »
يعنى : و براى آنها در آن بهشت همسرانى پاكيزه است ، پاكيزه از عادات زنانه ، نقص اندام ، امراض جسمى ، اخلاق بد ، عجز در گفتار ، زشتى در قيافه .
« وَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ »