« فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًا فَلْيُؤَدّ الَّذِى اؤْتُمِنَ أَمنَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ »
يعنى : در چنين فرضى اگر برخى از شما برخى ديگر را امين شمرد ، يعنى طلبكار به بدهكارش اطمينان كرد و نيازى به گرفتن رهن يا شهود پيدا نشد ، پس بايد بدهكارى كه امينش داشتهاند امانت خود را كه همان بدهى اوست ادا كند و از خداوند ، پروردگار خود پروا داشته باشد ، و در دادن بدهى از نظر كمّ و كيف و شرايط مربوطه تخلّف نكند و خيانت نورزد .
« وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهدَةَ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ ءَاثِمٌ قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ »
اين كلام ، خطاب كلى است به همهء كسانى كه شهادتى در نزد آنهاست و به اداى آن دعوت شدهاند ، خواه در مورد تداين باشد يا موارد ديگر . يعنى : اى گواهان آگاه ، شهادت خود را در هيچ موردى كه نياز باشد كتمان نكنيد ، و كسىكه شهادت خود را كتمان كند بىترديد قلب او گنهكار است . و علت نسبت گناه به قلب نه به خود شخص ، علاوه بر تأكيد و تعظيم گناه ، اين است كه محل اين گناه - يعنى كتمان - دل است چنان كه محل اكل حرام دهان و معده ، و محل اعمال شهوت حرام بدن است . و خداوند به آنچه از افعال قلب و بدن انجام مىدهيد داناست .
لِلّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي اْلأَرْضِ وَ إِنْ تُبْدُوا ما في أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ عَلى كُلِ شَيْءٍ قَديرٌ ( 284 )
تفسير :
« لِلَّهِ مَا فِى السَّموَ تِ وَمَا فِى الْأَرْضِ »
يعنى : آنچه در آسمانهاست از فرشتگان ، ارواح ، جنبندگان موجود در آن محيط و غير آنها از اعيان و اجناس ، علاوه بر خود آنها ، از آنِ خدا و ملك حقيقى اوست ، زيرا آفرينش همه به ارادهء تكوينى او ، اداره و تدبير امور ، همه تحت مشيّت نافذ او و بالأخره فانى كردن همه در موعد مقتضى به خواست اوست ، و چه ملكيتى برتر از اين ؟
« وَإِن تُبْدُوا مَا فِى أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ اللَّهُ »
يعنى : اگر آنچه را كه در درون قلبتان است آشكار سازيد يا پنهان داريد ، خداوند شما را بدان محاسبه خواهد نمود . مراد از آنچه در درون انسان است عوارض نفس و روح است از خطورات
تفسير روان (فارسى) — صفحة 317
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣١٧