به نوعى ديگر از دل من برويد .
- به ذوالنّون گفتم : مرا وصيتى كن ، گفت :
« إيّاك و هذه الأوراد المتّصلة ، فإنّ النّفس تألِفها ، وانظُر ما فيه مخالفة نفسك من صيام أو فِطر ، فاعمَلها ؛ فإنّ فى متابعة النّفس طاعةً كانت أو معصيةً فتنةٌ ، فما الّفت النفسُ شيئاً إلّاو فيه بلاء و خطر . »
بپرهيز از اين ذكرهاى متصل ؛ زيرا نفس با آنها الفت مىگيرد و نگاه كن به آن چه كه در آن مخالفت با نفست مىباشد از روز يا خوردن ، پس آن را عمل كن ؛ زيرا در متابعت نفس چه طاعت باشد يا معصيت ، فتنه است پس نفس به چيزى الفت نمىگيرد مگر اين كه در آن بلاء و خطر است .
باز از وى وصيتى خواستم ، گفت :
« لا تسكُن إلى مدح النّاس ، و لا تجزع من قولهم و ردّهم ، فإنّهم قطاّع الطّريق ؛ واسكُن إلى ما يتحقّقه من أحوالك سرّاً و علناً . »
به ستايش مردم اطمينان مكن و از سخن و ردّ ايشان نالان مشو ؛ زيرا ايشان رهزنانى هستند و اطمينان كن به آن چه كه محقق مىشود از احوالت چه در باطن يا آشكار .
باز از وى در وقت جدايى وصيتى خواستم ، گفت : تن خود را از رنج خلق دريغ مدار ، تا توانى دل خود را جز براى اللَّه خالى مدار و فرمان اللَّه را گرامى دار تا او تو را گرامى دارد .
- كسى به وى گفت :
« دُلّنى على طريق المعرفة ، فقال : أرِ اللَّه الصّدق منك فى جميع أحوالك بعد أن تكون موافقاً للحقّ ، و لا تَرقِّ إلى حيثُ لم يَرقِّ بك ، فتنزّل قدمك ؛ فإنّك إذا رُقيتَ ، سقطتَ ، فإذا رُقى بك ، لم تسقط ؛ و إيّاك أن تترك اليقين لما ترجوه ظناً . »
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 379
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٧٩