برادرش مىگفت :
« لأنّ أعافى فاشكر أحبّ إلىّ من أن أبتلى فأصبر . »
اگر عافيت داشته باشم تا شكر كنم ، محبوبتر است نزد من از اين كه مبتلا شوم تا صبر كنم .
و او مىگفت :
« أللهمّ أىّ ذلك كان خيراً فعجّل لى . »
خدايا ، هر كدام كه خير است برايم عطيه كن . « 1 »
( 3841 ) ابويوسف ، يزيد بن ميسره
از ابرار و اتقيا و صلحا است كه در قرن اوّل مىزيست .
- « كانت العلماء إذا علمِوا عملوا ؛ فإذا عملوا شغلوا ، فإذا شغلوا فقدوا ، فاذا فقدوا طلبوا ، فاذا طلبوا هربوا . »
علما وقتى مىدانستند عمل مىكردند و وقتى عمل مىكردند مشغول مىشدند و وقتى مشغول مىشدند از دست مىدادند و وقتى از دست مىدادند طلب مىكردند و وقتى طلب مىكردند فرار مىكردند .
- « كان أشياخنا يسمّون الدّنيا دنيّةً ، و لو وجدوا لها إسماً شرّاً منه لسمّوها ؛ به كانوا إذا أقبلت إلى أحدهم دنيا قالوا : إليك ، إليك عنّا يا خنزيرة ! لا حاجة لنا بك ، إنّا نعرف الهنا . »
اساتيد ما دنيا را پست مىناميدند و اگر اسمى بدتر از آن بر اين مىيافتند آن را به آن مىناميدند ، وقتى دنيا به يكى از ايشان رو مىآورد مىگفتند : از ما دور شو اى خوك ! ما به تو احتياجى نداريم ، ما پروردگارمان را مىشناسيم .
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 30 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 2 ، ص 212 .