( 3534 ) شيخ مرتضى طالقانى
از ابرار و اخيار و موحدين صاحب علم و عمل و كمالات نفسانى و كرامات است .
تا آخر عمر به تجرّد در يكى از مدارس نجف اشرف به سر برد . سال 1274 در قريه ديزان طالقان ديده به جهان گشود و در سن جوانى همچون پدرش به چوپانى اشتغال داشت ، سپس از اين شغل كناره گرفته و به تحصيل علوم ابتدايى و غيره پرداخت و بسيارى از بزرگان علوم و معارف را در تهران و اصفهان و نجف اشرف شاگردى نمود .
سپس خود به تدريس علوم ياد گرفته پرداخت و شاگردان بسيارى در علوم نقلى و عقلى و عرفانى داشت كه از آن بزرگوار بهرهها بردند . 90 سال عمر نمود و در غرّه محرمالحرام حدود سال 1363 در سن 89 سالگى دار دنيا را وداع گفت و در ايوان حجرات سوم جنوب غربى صحن علوى شريف - عليه السّلام - به خاك سپرده شد . شرح حالش را در جزوهاى به نام رازدار خلوتنشين آوردهاند .
استاد شيخ محمدتقى بهجت مىفرمود : معاشرت و درك صحبت ايشان را زياد نمودم ، حتى شب وفات هم خدمتشان بودم ، خبر فوت خود را دادند و همانطور شد ، صبح وفات كردند .
از امور دنيوى به ما يحتاج آن اكتفا كرده بود ، حتى عيال نيز تا آخر عمر اختيار ننمود .
مىفرمود : تمكّن برايم حاصل نشد و گرنه رغبت از سنّت نداشتم . » همواره در مدرسه سيد زندگى مىكرد .
با آن كه در علوم مختلف مهارت كامل داشت ، هر يك از طلاب درسى از او تقاضا مىنمود ، از مقدمات تا فلسفه امتناع از تدريس نداشت .
گفتار
يكى از شاگردانش مىگويد : پيش از فوت از او نصيحتى خواستم ، فرمود : آقاجان