تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧

( 3357 ) ابوعبداللَّه ، محمد بن محمد بن حسن [ حسين ] روغندى

از اجله عارفان طوس و صاحب آيات و كرامات است . وى مردى مجرد و بلند همت و صاحب حال بود و با عده‌اى از اهل معرفت زمان خود چون ابوعثمان حيرى مصاحبت داشت . سال 350 در بغداد از دنيا رفت . گفتار - « تركُ الدنيا للدنيا ، فهو من علامة حبّه جمعُ الدنيا . » ترك دنيا براى دنيا از محبت جمع دنياست . - « من ضيَّع حق اللَّه في صِغره ، أذلّه اللَّه في كِبره . » كسى كه حق خدا را در كوچكى ضايع كند ، خداوند او را در زمان بزرگى ذليلش مىكند . - « ينزِّل اللَّه - عزّوجلّ - على كلّ عبد من البلاء ، بحسب ما وهبه من المعرفة في ذلك لتكون معرفته عوناً له على بلائه ؛ فأعلاهم معرفة ، أكثرهم بلاءً ؛ وأقلّهم معرفةً ، أقلّهم بلاءً . » خداوند - عزّوجلّ - بر هر بنده‌اى بلا را نازل مىكند ، به اندازه شناختى كه از بلا به او داده است تا اين كه معرفتش كمك او باشد بر بلايش ، پس هر كس معرفتش بالاتر باشد بلايش بيشتر است و هر كس معرفتش كمتر باشد ، بلايش كمتر است . - « لاتصحّ الأحوال إلّاأن كانت عن نتايج العلم ؛ فلولا العلم ، ما خاف القلب ولا سكن . » حالات صحيح نمىشود مگر اين كه آن‌ها از نتايج علم سرچشمه گرفته باشد ، پس اگر علم نباشد قلب نه مىترسد و نه ساكن مىشود . - « طوبى لمن لم يكن وسيلةً إليه غيرُه ! » خوشا به حال كسى كه وسيله‌اى به سوى خدا غير او ندارد ! « 1 »
هامش
( 1 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شماره‌ى 330 ؛ طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 106 .