آزارها و متاعب و بردبارى در برابر بلايا و مصائب امكانپذير نمىباشد .
- اولين مرتبه تجلّى ، توبه از ملاهى و مناهى است . دوم مقام اخلاص است و آن تصفيه قلب است از ناپاكىهاى بشرى ، در اين مرحله آيينه دل از زنگ ماديت پاك و صفا مىيابد . سوم مرحله تقوى است كه تجاوز از اغيار و روى آوردن به ديار يار و نورالانوار است . چهارم مرحله صبر است كه رضا به داده الهى دادن و خوشبينى كامل به تقدير و تحمل مصائب لايتناهى و خوددارى از ملاهى و مناهى است . پنجم مرحله شكر است و آن عبارت است از استعمال نعمتهاى الهى به جا و مورد . اين جاست كه ديده مىشود هر منعم و نعمتى از آن خداست و هيچ كس از پيش خود نه چيزى هست و نه چيزى دارد . مرحله ششم خوف است و آن تپش دل است از مجازات تبهكارى و عقوبت گناهان . مرحله هفتم رجا و اميدوارى است كه آرامش دل به ديدار جمال الهى است .
- در هر يك از مراحل گذشته ، اعتدال و ميانهروى شرط اصلى و اساسى رسيدن به هدف است . در اين امور و امور ديگر ، افراط و تفريط مايه رسوايى و زيان و فساد و حزن خواهد گرديد .
- پس از آن مراحل ، مرحله توكّل است ، به اين معنى كه روح آدمى به جايى مىرسد كه به جز خدا نبيند و براى امر معاش خود راههاى دراز و پرپيچ نگزيند ، همه چيز را معلول يك علت تامّه بداند .
- توكّل را مراحلى است . بالاتر از همه آن است كه محبت همه كس و همه چيز جز عشق خداوند متعال را از دل بيرون كند و چون به اين معنى رسد ، آثارش در اعضاء و جوارح به نحو خاصى آشكار مىشود . »
- پس از مرحله توكّل ، مرحله رضاست ، به طورى كه در مصائب و بلاها چنان باشد كه گويى رنجى به او نرسيده بلكه خوشى و عافيتى نصيبش گشته ، اين بهترين مراتب
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 300
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٠٠