( 2892 ) ميرزا محمد ابراهيم كازرونى « 1 »
مردى حكيم و موحد و صاحب كمالات نفسانى و اديبى شاعر متخلص به نادرى [ نادى ] است . وى از سادات كمالان بود كه در كازرون اقامت داشت . ديوانى بزرگ دارد با مثنويّاتى فراوان به نامهاى : گلستان خليل ، مشرق انوار ، مسيح عشّاق ، چهل صباح و . . .
اين عارف بزرگ در قرن سيزدهم مىزيست و به انواع كمالات صورى و معنوى آراسته و از نقايص و رزايل صفات انسانى پيراسته بود و درجات عاليه معرفت را دارا گشت .
بسيارى از اهل معرفت را ديدار نمود و در آخر با حاج ميرزا ابوالقاسم شيرازى حسينى متخلّص به سكوت - متوفى به سال 1239 - مصاحبت كرد .
شعر
- اى دل ! چنان كه بىخبران چند در هوس ؟ * اى جان ! طفيل بىهنران چند در هوا ؟
كامل ز گاه نامورى كى كشيده دست ؟ * عاقل به راه بىخردى كى نهاده پا ؟
شو غرقه محيط هويّت گرت هواست * گردى ز بند قيد هوا و هوس رها
راهى كه ماسوى همه زآنت شوند شو * در عالمى كه نيست در آن راه ماسوى
بر نقش خويش زيب ده از نقش معرفت * بر نفس خويش بهره ده از نفس از كيا
نِه ديده در ره طلب و چشم دل ببند * زين دامگه كه دانه او نيست جز بلا
هامش
( 1 ) . كازرونى : منسوب به كازرون ، شهرى قديمى واقع در استان فارس فيما بين شيراز و بوشهر .