نمود و گاهى شعر نيز مىسرود و متخلّص به فارغى بود . وى سال 940 در دارالخلافة اگره ، دار دنيا را وداع گفت .
( 2279 ) مولانا عبدالواسع جبلى « 1 »
( 2280 ) مولانا عبدالوحيد استرآبادى
از عرفا ، متكلّمين ، مفسّرين ، فقها و معاصر شيخ بهايى است . وى را تأليفاتى است ، از جمله : « كشف الغطاء و معراج السّماء ، معارج السّعادة ، معيار الصّلاة ، مبادى السّالكين ، مصباح الهداية ، اثبات الشّوق ، آيينهى غيب نما ، انيس الواعظين » .
( 2281 ) عبدالوهاب بن احمد بن على شعرانى [ شعراوى ] « 2 » انصارى
عالمى عامل و صاحب كمالات نفسانى است . زياد روزه مىداشت و از لباس ، به كهنه آن اكتفا كرد و در تربيت سالكين كوشا بود و عدّهاى از اوليا و مجذوبين را ديد و مصاحبت كرد . وى از شاگردان زكريّاى انصارى و ديگر عرفا بود . قريب به سال 900 چشم به جهان گشود و كتاب طبقات را در سال 952 به اتمام رسانيد و سال 973 از دنيا
هامش
( 1 ) . جَبَلى : منسوب به : 1 . جبال هَمْدان ؛ 2 . جبل هرات ؛ 3 . جبل فضّه ؛ 4 . جَبَله ، شهرى در نزديكى حمص شام ؛ 5 . جَبَله حجاز ؛ 6 . جدّ به نام جبل ؛ 7 . قبيلهاى به نام جبل ، منشعب از قبيلهى بزرگ كنده ؛ جِبِلى : منسوب به جِبْله ، شهرى واقع در يمن ؛ جُبَّلى : منسوب به جُبَّل ، بلدى واقع در ميان بغداد و واسط .
( 2 ) . شَعرانى : كسى كه موى سرش بسيار باشد ؛ شعراوى / شعرانى : منسوب به ابى شعره ، از روستاهاى منوفيه مصر .