( 2246 ) ابومحمّد ، عبداللَّه بن محمّد بن منازل « 1 »
عالم به علوم ظاهر و باطن و شاگرد اخلاقى حمدون قصّار نيشابورى - متوفى به سال 271 - است . در نيشابور وفات كرد و در مشهد انبار دفن شد .
حكايت
- روزى ابوعلى ثقفى سخن مىگفت ، وى در ميان سخن ابوعلى گفت : آماده مرگ باش ، كه از آن چارهاى نيست . ابوعلى گفت : تو ساخته باش . عبداللَّه دست به زير سرگذاشت و گفت : من مُردم ! و بمرد .
گفتار
- حقيقت فقر ، انقطاع است از دنيا و آخرت و مستغنى شدن به خداوندِ دنيا و آخرت .
- عبوديّت ، اضطرارى است نه اختيارى .
- حقّ تعالى انواع عبادات را در اين آيه ذكر فرموده :
الصَّابِرِينَ وَ الصَّادِقِينَ وَ الْقانِتِينَ وَ الْمُنْفِقِينَ وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحارِ
« 2 » ؛ ( [ اينانند ] شكيبايان و راستگويان و فرمانبرداران و انفاقكنندگان و آمرزشخواهان در سحرگاهان . ختم جمله مقامات بر استغفار كرده است تا بنده بينا گردد بر تقصير خويش برهمه افعال و احوال ، پس از همه استغفار كند . « 3 »
هامش
( 1 ) . اهل تراجم به اشتباه افتادهاند ؛ آن چه در ترجمه ابوعبداللَّه محمّد بن منازل است ، در احوال ابومحمّد عبداللَّه بن محمّد منازل ذكر كردهاند ؛ با آن كه اكثر كلمات در احوالات محمّد منازل و از محمّد است ، علاوه بر اين عبداللَّه معاصر با ابراهيم بن محمّد نصرآبادى است كه در سال 372 يا 367 از دنيا رفته و محمّد منازل سال 329 . ظاهراً كنيه محمّد كه ابوعبداللَّه است را به عبداللَّه اشتباه كردهاند ، در عين حال ممكن است دو نفر باشند . ما قدرى از كلمات كه بعضى از تراجم در احوال عبداللَّه نوشتهاند ذكر مىكنيم .
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 17 .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 256 .