تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
حتّى لَهُو أشدّ اهتماماً من صاحب الهمّ بهمّ نفسه . » مقدار اندك از دنيا [ انسان را ] از بسيار آخرت بازمىدارد ؛ زيرا مىبينى انسان [ گاهى ] به فكر و همّ و غم غيرخود مشغول مىگردد تا آن جا كه هم و غم و اهتمامش به آن ، از همّ و غمّ صاحب آن بيشتر مىشود . - « عند تصحيح الضمائر تغفر الكبائر ، وإذا عزم العبد على ترك الآثام ، أمّه الفتوح . » هنگامى كه باطن‌ها اصلاح و درست شود ، گناهان كبيره آمرزيده مىشود و هنگامىكه بنده تصميم جدّى گرفت كه گناهان را ترك نمايد ، گشايش‌هايى [ از جانب حقّ ] آهنگ او را نموده [ و به سوى او سرازير مىشود ] . - « كلّ نعمة لا تقرِّب من اللَّه - عزّوجلّ - فهى بليّة . » هرنعمتى كه [ بنده را ] نسبت به خداوند - عزّوجلّ - نزديك نكند ، بلاء و گرفتارى است . - « ينبغى للمؤمن أن يكون أشدّ حفظاً للسانه منه بموضع قدميه . » براى مؤمن شايسته است كه زبان خويش را بيشتر از جايگاه قدم‌هايش [ در هنگام راه رفتن ] حفظ نمايد . - « يا بُنىّ ! لا تقتدى به من لا يخاف اللَّه به ظهر الغيب ، ولا يعفُ عن العيب ، ولا يصلح عند الشّيب . » اى فرزند عزيزم ! به كسى كه در باطن از خدا نمىترسد و از عيب‌ها خوددارى نمىكند و هنگام پيرى خود را اصلاح نمىكند ، اقتدا و پيروى مكن . - « لو نادى مناد من السماء بأمن أهل الأرض من دخول النّار ، لحقٌّ عليهم الوجَل من حضور ذلك الموقف ومعاينة ذلك اليوم . » اگر فرياد زننده‌اى از آسمان به ايمن بودن اهل زمين از داخل شدن در آتش [ جهنّم ] ندا دهد ، مسلّماً سزاوار بود كه ايشان از حضور آن جايگاه و ديدن آن روز بترسند [ و حال كه چنين ندايى از آسمان داده نشده ، چه‌گونه بايد بود ؟ ] - « قاتِل هواك أشدّ ممّن تقاتل عدوك . » با هواى نفس خود سخت‌تر از كسى كه با دشمن مىجنگى ، كارزار و مقاتله بنما .