هر كس از لحاظ گفتار و كردار ، سنّت [ و روش پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ] را بر خويش حاكم گرداند ، به حكمت سخن خواهد گفت ، هر كس هوى و هوس را برخويش حاكم كند ، به بدعت و آيين نو سخن مىگويد ، به دليل فرمايش خداوند متعال كه : « اگر اطاعتش كنيد راه خواهيد يافت » .
- مرد تمام نشود ، تا در دل او چهار چيز برابر نگردد : منع و عطا و ذُلّ و عِزّ .
- سزاوار است آن را كه خداوند به معرفت خود عزيز كرد ، خود را به معصيت ذليل نكند .
- تفويض ، مقدّمه رضاست و رضا باب اعظم الهى است .
- اخلاص آن است كه نفس را در آن حظّى نباشد در هيچ حال ، اين اخلاص عوام است و اخلاص خواصّ برايشان رَوَد نه به ايشان بُوَد .
- اصل عداوت در سه چيز است :
« الطمع فى المال ، وفى إكرام النّاس ، وفى قبول النّاس . »
طمع ورزيدن نسبت به مال و دارايى و نسبت به اكرام و احترام كردن و نسبت به قبول و پذيرش مردم .
- خوف از خدا تو را به خدا رساند ، و عُجب به نفس از خدا دور سازد و كوچك شمردن مردمان مَرَضى است بزرگ كه دوا ندارد .
- « إصحبوا الأغنياء بالتعزّز ، والفقراء بالتذلّل ، فإنّ التعزّز على الاغنياء تواضعٌ ، والتذلّل للفقراء سرفٌ . »
با توانگران با اظهار سرافرازى و با نيازمندان به اظهار ذلّت و كوچكى نشست و برخاست كنيد ؛ زيرا اظهار سربلندى بر اغنيا تواضع و اظهار ذلت و كوچكى براى فقرا [ مايهى ] شرافت و برترى است .
- كسى كه در خود خوبى مىبيند ، عيب خود نبيند ؛ كسى به عيب خود پى برد ، كه در تمام حالات خود را متّهم بدارد .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 185
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٨٥