( 1606 ) حضرت مولانا رومى « 1 »
از اولياى بزرگ و مزارش در قصبهى تسوج « 2 » است . وى در زبان مردم آن سامان به مولانا رومى شهرت دارد ولى مولوى رومى نيست .
( 1607 ) ابو محمد ، رويم بن احمد بن يزيد
صاحب علم و عمل و احوال پسنديده و همت و فراست است . در تجريد قدمى راسخ داشت و از صاحبان سرِّ ابوالقاسم جنيد بود . اصلش بغدادى است و در سال 303 و يا 403 از دنيا رحلت كرد و در شونيزيه « 3 » بغداد به خاك سپرده شد .
گفتار
- « أدب المسافر أن لا يجاوز همّه قدمه وحيثما وقف قلبه يكون منزله . »
ادب مسافر [ و سالك به سوى خدا ] آن است كه گام او از همت و خواستش تجاوز نكند و هر جا قلبش توقف كرد همان جا منزل ومقامش باشد .
- « التوحيد غريم لا يقضِى دينه ، وغريب لا يؤدّى حقّه . »
توحيد ، طلبكارى است كه وامش ادا نمىشود و غريبى است كه حق آن ادانمى شود .
- « الإخلاص إرتفاع رؤيتك عن فعلك ، و الفتوّة أن تَعذّر إخوانك في ذُلَلهم ، ولا
هامش
( 1 ) . رومى : 1 . منسوب به قوم و تيرهى روم ؛ 2 . منسوب به بلاد روم : آسياى صغير ، منطقهاى كه از شرق و شمال به تركستان و خزر و روسيه و از جنوب به شام و اسكندريه و از مغرب به دريا و اندلس ( اسپانيا و پرتغال ) محدود مىگردد .
( 2 ) . تسوج / طسوج : ده يا قصبهاى در ساحل شمالى درياچهى اروميه .
( 3 ) . شُونيزيه : قبرستان معروف واقع در سمت غرب بغداد كه بسيارى از صالحان در آن مدفونند .