امام خمينى - رحمهاللَّه - در بيستم جمادى الثانى 1320 در خمين به دنيا آمد . پس از فراگيرى علوم مقدماتى و سطح حوزههاى علميه در خمين و اراك ، در سال 1300 شمسى به قم هجرت نمود و مراحل ترقى علمى و معنوى را پشت سرگذارد و در كنار مباحث علمى ، سالها در محضر جمال سالكان حاج ميرزا جواد ملكى تبريزى و نيز آيت اللَّه العظمى شاه آبادى به بهرهگيرى عرفانى و اخلاقى پرداخت . حضرت امام خمينى - رحمهاللَّه - دورههاى متعددى به تدريس مباحث حوزوى اشتغال داشت و در ايام 14 سال تبعيد به نجف اشرف حوزه درسى مهمى در آن سامان تشكيل داد . پس از بازگشت به ايران و بنيانگذارى انقلاب اسلامى با تدابير حكيمانه ، سكان رهبرى انقلاب را به دست گرفت تا اين كه در سال 1368 شمسى چشم از جهان فرو بست و به ملكوت اعلى پيوست . مؤلف از آن بزرگوار استفادهى علمى و اخلاقى نموده است و شايسته است خواننده محترم ، مجموعه كتابهاى اخلاقى و عرفانى ايشان را مطالعه نمايد . ما برخى از سخنان معظم له را در مقدمهى اين كتاب ذكر نمودهايم .
( 1604 ) شيخ ابو محمد ، روز بهان بن ابى نصر بقلى فسوى شيرازى « 1 »
عالمى رفيع مرتبه از اهل معرفت ، عاشقى دلباخته است كه صاحب ذوق و وجد و استغراق دايم بود و آتش عشقش فرو نمىنشست ، واشك چشمش تمام نمىشد و هيچ زمان آرام نداشت و از ناله و فرياد بر كنار نبود . هر شب تا صبح به گريه و زارى و به آه و ناله اشتغال داشت . اصلش از فساى شيراز و متولد آن جا و ساكن شيراز بود و در جامع
هامش
( 1 ) . بَقْلى : خشكبار فروش ؛ فَسَوى : منسوب به فسا ، شهر باستانى جزو استان فارس .