علما كسانى هستند كه علمشان را به كار بسته و نظرات خود را قطعى ندانند و احتمال خلاف بدهند و به روش گذشتگان اقتدا كنند و از كتاب خدا و سنت پيامبرش - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - تبعيت كنند ، لباس ايشان خشوع و زينت آنها ورع و زيورشان ترس و كلام آنها ذكر خداوند يا امر به معروف يا نهى از منكر و سكوتشان تفكر در نعمتهاى الهى مىباشد . مردم را نصيحت كرده و عيوبشان نزد آنها پوشيده است [ نمىگذارند كه عيبشان نزد آنها ظاهر شود ] ، مردم را نسبت به دنيا بىرغبت مىكنند به واسطهى دورى دادن از آن و مايل مىكنند به آخرت با تحريص كردن بر طلب آن . « 1 »
( 1393 ) شيخ مولى حمزة بن بخش على اشرفى مازندرانى حايرى « 2 »
از اوليا و اوتاد و صلحا و اتقيا و علما و رجال و معاريف كربلاء است . تديّن و زهد و عبادت بزرگى داشت و برايش كراماتى نقل شده است . اين عارف بزرگوار در سال 1285 دار دنيا را وداع گفت و در رواق حسينى - عليه السّلام - به خاك سپرده شد . « 3 »
( 1394 ) ابوحبيب ، حمزة بن عبداللَّه عبّادانى « 4 »
اهل معرفت و از اساتيد اخلاقى سهل بن عبداللَّه تسترى - متوفى به سال 272 يا
هامش
( 1 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 49 ؛ طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 71 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 231 .
( 2 ) . حائرى : منسوب به حائر و كربلاى معلّى .
( 3 ) . طبقات اعلام الشيعه ( الكرام البرره ) ، ج 1 ، ص 443 ، شمارهى 897 .
( 4 ) . عَبّادانى / آبادانى : منسوب به آبادان ، شهر معروف واقع در جنوب غربى ايران ، كه در زمان قديم محل استقرار گروه بسيارى از علما و زهّاد براى عبادت و انقطاع بوده است .