به خدا سوگند كه خورشيد طلوع و غروب نكرد مگر اين كه يادت با نفس
كشيدنهاى من همراه است .
و لا ذكرتُك محزوناً و لا فرحاً * و أنتَ مُنى قلبى و وسواسى
و تو را با حزن و خوشحالى ياد نمىكنم ، در حالى كه تو آروزى قلبم و خطورات
نفسانيم هستى .
و لا جلستُ إلى قوم أحدّثهم * إلّا و أنت حديثى بين إجلاسى
و ننشستم با دستهاى كه با ايشان سخن گويم ، مگر اين كه تو گفتگوى من
مىباشى بين همنشينانم .
و لا هممتُ بشرب الماء مِن عطش * إلّا رأيتُ خيالًا منك فى الكأس
و تصميم نگرفتم بسبب عطش آب بخورم ، مگر اين كه خيالى از تو را در ظرف
آب ديدم . « 1 »
( 1372 ) حسين مؤمن يزدى « 2 »
از فضلاء زمان خويش است كه نزد علما و اهل كمال زمان خود ، كسب كمالات صورى و باطنى نمود و سالها به تزكيه و تصفيه نفس پرداخت تا آن كه دار دنيا را وداع گفت .
هامش
( 1 ) . تذكرة الاولياء ؛ رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 176 ؛ طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 92 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 214 ؛ رياض العارفين ، ص 98 ؛ روضات الجنّات ، ج 3 ، ص 157 .
( 2 ) . محتمل است وى شيخ حسين بن مؤمن يزدى كرمانى باشد كه طبقات اعلام الشيعه ( الكرام البرره ) در ج 1 ، ص 431 ، شمارهى 874 ذكر نموده است . يزدى : منسوب به يزد ، شهر معروف واقع در جنوب شرق اصفهان و مركز استان يزد .