يعود و يفرح قلبه بشىء من الدنيا . و ما أنعم اللَّه - تعالى - على عبد بنعمة أعظم من أن يجعل الدّار الآخرة نصب عينيه . . . »
كسى كه مرگ را پيش روى خود قرار دهد ، در دنيا زاهد گشته و مصيبتها بر او آسان شده و ميل به كار خوب پيدا كرده و اين كار او را وادار بر توبه مىكند و از بىپروايى در كارها در زنجير كرده و نمىگذارد كه آرزويش را در دنيا گسترش دهد و بازگشتش به دنيا و خشنودى قلبش از دنيا بسيار كم مىشود و خداوند متعال نعمتى بر بندهاش نداده بزرگتر از اين كه خانه آخرت را پيش روى او قرار دهد . . .
- « إنتبه - أيّها الإنسان - مِن رَقدتك ، و أفِق من سكرتك ، واعمل و أنت فى مَهل ، قبل حلول الأجل ، وجُد ممّا فى يديك لما بين يديك ، فإنّ أمامك عقَبةً كؤداً لا يقطعها إلّا المخفّفون ، فأحسِن الاستعداد لها من دارٍ تدخلها عرياناً ، و تخرج منها عرياناً ، كما قال - تعالى - :
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ وَ ما نَرى . . .
« 1 » . »
اى انسان از خوابت بيدار شو و از مستىات به هوش بيا و در مهلتى كه به تو داده شده قبل از رسيدن مرگ عمل كن و براى آيندهات آن چه در دستت دارى ببخش ؛ زيرا پيش رويت گردنهى سختى است كه آن را جز سبكبالان نمىتوانند بپيمايند . پس استعداد خوبى براى آن داشته باش ، از خانهاى كه سخت وارد آن شده و سخت خارج مىشوى ، همان گونه كه خداوند متعال فرموده : ( و همان گونه كه شما را نخستين بار آفريديم [ اكنون نيز ] تنها به سوى ما آمدهايد ، و آن چه را به شما عطا كرده بوديم پشت سر خود نهادهايد ، و شفيعانى را كه در [ كار ] خودتان ، شريكان [ خدا ] مىپنداشتيد با شما نمىبينيم . به يقين ، پيوند ميان شما بريده شده . . . » .
- « و اعلم - يا أخى ! أنّ العقلاء العارفين باللَّه المجتهدين فى تحصيل رضى اللَّه ، تراهم عامّة ليلهم بذكر ربّهم يتلذّذون ، و فى عبادته يتقلّبون ، ما بين صلاة نافلة و قرائة سورة و تسبيح و استغفار و دعاء و تضرّع وابتهال و بكاء من خشيته ، لا ينامون ليلَهم إلّاما غلبوا
هامش
( 1 ) . سورهى انعام ، آيهى 94 .