( 62 ) ابراهيم بن سرّى
از اهل معرفت و صفاى احوال و مستجاب الدّعوه است . در مشكلات و پيشامدها مرجع مردم در دعا بود و با بشر حافى - متوفى به سال 226 - و اصحاب معروف كرخى مصاحبت داشته است .
گفتار
- « عجبتُ لمن غدا و راحَ فى طلب الأرباح ، و هو مثلُ نفسه نوّاحٌ لا يربَح أبداً . »
در شگفتم از كسى كه سر صبح و شب در جستجوى سودها و بهرههاى دنيوى روانه مىشود ، حال آن كه نفس او همواره نوحه و سوگوارى نموده و هيچگاه سود نمىبرد .
- « لو أشفقت هذه النفوسُ على أبدانها شَفَقتَها على أولادِها ، لاقَت السّرورَ فى معادها . »
اگر اين نفوس همان گونه كه بر فرزندانشان دل مىسوزانند ، بر بدنهاى خود دلسوزى مىنمودند ، مسلّماً در معاد خوشحالى و شادمانى مىيافتند . « 1 »
( 63 ) ابراهيم بن سعد شاغورى « 2 » دمشقى ، معروف به جيعانه
از اكابر اوليا و سادات صاحب كرامات است . سال 680 در دمشق دار دنيا را وداع گفت و در همان جا در كوه صالحين [ معروف به قاسيّون ] در تربت مُولَهين « 3 » به خاك سپرده شد . « 4 »
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 305 .
( 2 ) . شاغورى : محلّه معروف واقع در باب صغير دمشق در خارج شهر .
( 3 ) . قاسيّون : كوهى واقع در شمال بر بوستانهاى غوطه ( كه گرداگرد دمشق را فرا گرفته ) مشرف است و آرامگاه بسيارىاز صلحا و بزرگان و برجستگان در دامنهى آن واقع است ؛ موله / مولهين : كسى كه شدت حزن و اندوه و يا وجد و شادمانى و شيفتگى ، او را سرگشته و حيران نموده باشد . ج : مولهين .
( 4 ) . كرامات الأولياء .