- به وى گفته شد :
« هل يُبدى المحبُّ حبَّه ؟ أو هل ينطق به ؟ أو هل يطيق كتمانَه ؟ فأنشأ متمّثلًا :
آيا عاشق محبّتش را آشكار مىكند ؟ يا از آن سخن مىگويد ؟ يا مىتواند آن را بپوشاند ؟ آن گاه وى اين اشعار را به عنوان مثال و شاهد سرود :
ظفرتُم بكِتمان اللّسان ، فمَن لكم * بكتمان عينٍ دمعُها الدّهرَ يذرف
بر كتمان زبان پيروز شديد ، پس چگونه مىتوانيد چشمى را كه اشكش را در
روزگار جارى نموده ، نهان داريد ؟
حملتم جبالَ الحُبّ فوقى ، و إنّنى * لَاعجَزُ عَن حَمل القَميص وَ أضعفُ
كوههاى محبّت را بر بالاى سرم نهادهايد ، و حال آن كه من از حمل پيراهن ،
عاجز و ناتوان و درماندهام . « 1 »
( 53 ) ابراهيم دباغ [ فارسى ] شيرازى « 2 »
از زمرهى عارفان استاد ابوبكر طمستانى - متوفى به سال 340 - است . « 3 »
( 54 ) شيخ ابراهيم دُسُوقى قُرَشى هاشمى « 4 »
عارفى جليل القدر و صاحب مقامات عاليه و كرامات است . 43 سال عمر نمود و
هامش
( 1 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شماره 266 ؛ طبقات شعرانى ، ص 87 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 354 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 210 .
( 2 ) . دباغ : پوستگر و پيرايشگر پوست ؛ فارسى / فارسيّه : منسوب به فارس ناحيه و استانى معروف واقع در جنوب ايران ؛ شيرازى : منسوب به شيراز شهر معروف و قديمى ، مركز استان فارس .
( 3 ) . ر . ك : ذكر ابوبكر طمستانى .
( 4 ) . دُسُوقى : منسوب به دَسُوق و يا دُسُوق ، روستايى آباد و بزرگ واقع در كشور مصر ؛ قُرَشى / قرشيّه / قريشى / قريشيّه : منسوب به يكى از قبايل منشعب از قبيلهى بزرگ قُرَيْش .