- « إستجلب حلاوةَ الزّهد بقصر الأمل . »
با كوتاه كردن آرزو ، شيرينى زهد و بىرغبتى به دنيا را به سوى خود بكشان .
- « تخلّص إلى راحة القلب بصحّة التّفويض . »
با واگذار كردن صحيح [ امور خود به خدا ] به راحتى و آسودگى دل برس .
- « واطلب راحةَ البدن بإخمام القلب ، و تخلَّص إلى إجمام القلب بقلّة الخلطآء و ترك الطلب ، و تعرّض لرقّة القلب بدوام مجالسةأهل الذكر من أهل العقول ، واستجلب نورَ القلب بدوام الحُزن . »
و با رها كردن دل [ و مشغول نكردن آن به خواطر ] ، راحتى و آسودگى بدنى را جستجو نما ، و با كم كردن دوستان و ترك جستجو [ و طلب افزون بر مقدار لازم روزى ] به رها كردن دل [ و مشغول ننمودن آن به خاطرهها ] دست ياز و با همنشينى پيوسته با اهل ذكر از خردمندان ، متعرّض و خواهان نازكدلى و رقّت قلب باش . نور دل را با حزن و اندوه دايمى به سوى خود بكش .
- « إيّاك والتّسويفَ ! فإنّه بحرٌ يغرَقُ فيه الهَلكى ؛ و إيّاك والغفلةَ ! فمنها سوادُ القلب . »
بپرهيز از به تأخير انداختن و امروز و فردا كردن [ امور ] ، زيرا امروز و فردا كردن دريايى است كه هلاك شوندگان در آن غرق مىگردند ، و بپرهيز از غفلت و فراموشى ، كه سياهى دل از آن حاصل مىشود .
- « لا فقرَ كفقر القلب ، و لاغنى كغنىَ النّفس ، و لا قوّةَ كغلبة الهوى ، و لانورَ كنور اليقين ، و لايقينَ كاستصغارك الدّنيا ، و لامعرفةَ كمعرفة نفسك . »
هيچ نادارى و فقرى همانند نيازمندى دل نيست ، و هيچ توانگرى و غنايى بسان بىنيازى نفس نيست ، و هيچ نيرومنديى همچون چيره شدن بر هواى نفس نيست ، و هيچ نورى مانند نور يقين نيست ، و هيچ يقينى مانند كوچك شمردن دنيا نيست ، و هيچ شناختى بسان شناختن نَفْس نيست .
- « لا مصيبةَ كاستهانتك بذنبك ، و رضاك بالحالة الّتى أنتَ عليها . »
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 384
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٨٤