ولىّ خدا كسى است كه همواره حالش را مخفى بدارد و حال آن كه همهى هستى به مقام ولايت گويا هستند ، بدون اين كه كارهايى را كه او را از ديگران جدا كند ، ظهور دهد . « 1 »
( 454 ) ابو محمّد عُتائِدى « 2 »
از زهاد و اهل معرفت و استاد ابوعبداللَّه خفيف - متوفى به سال 371 - است .
حكايت
در احوال اين عارف بزرگ گفتهاند : هر روز نيم دانك كسب مىكرد و با آن آرد مىخريد و دو نان مىپخت ، با يكى افطار مىنمود و يكى را صدقه مىداد . 40 سال چراغ روشن نكرد چون از علت آن پرسيدند ، گفت : از حساب آن مىترسم ؛ زيرا چراغ روشن نمودن اسبابى مىخواهد تا تهيّه شود ، و همهى آنها حساب دارد . « 3 »
( 455 ) شيخ ابوالمجد هروى « 4 » هندى
صاحب وجد و حال و مجاهدات عظيمه و از اولاد محمد رومى - متوفى به سال 904 - است . « 5 »
( 456 ) ابومدين مغربى
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ج 2 ، ص 236 .
( 2 ) . عَتائدى : منسوب به عَتائد : 1 . آبگاهى در حجاز ؛ 2 . جدّ به نام عتائد .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 301 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 217 .
( 4 ) . هَرَوى / هروانى : منسوب به هرات ، شهرى معروف و قديمى در شمال غربى افغانستان نزديك مرزهاى ايران .
( 5 ) . ثمرات القدس .