( 464 ) خواجه شهاب الدّين ابوالمكارم جامى
اهل معرفت بوده كه در سال 843 هجرى قمرى چشم از جهان فروبست . « 1 »
( 465 ) ابو منصور بن جعد بن عصارى
شاگرد اخلاقى بابا فرج و استاد اخلاقى نجم الدّين كبرى است . در سال 571 از دنيا رحلت كرد و در چرنداب تبريز به خاك سپرده شد . « 2 »
( 466 ) ابومنصور سوخته قهندى
مردى صادق و متقى و با صلابت كه خواجه عبداللَّه انصارى - متوفى به سال 481 - وى را ديدار كرد . ابومنصور را از آن سبب سوخته گفتهاند كه وقتى كسى را ديد كه در آتش مىسوزد ، براى نجات او خود را در معرض سوختن و هلاكت قرار داد . « 3 »
( 467 ) شيخ ابومنصور گازُرْ « 4 »
عارفى بزرگ و صاحب شكوه است . مشايخ و اساتيد بسيارى ديد ، از آن جمله شيخ
هامش
( 1 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 30 .
( 2 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 141 .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ، نفحات الانس ، شمارهى 405 .
( 4 ) . گازُر : 1 . رودى در عجم ؛ 2 . محلى از ناحيهى سابور فارس ؛ 3 . كسى كه شغلش شستن لباس است .