وقتى اشيا را با يك چشم ، از يك معدن و سرچشمه ديدى ، چيزهايى را مىبينى كه پيش از آن بدان ايمان نداشتى و چيزهايى را مىشنوى كه هرگز نشنيده بودى و امورى را درمىيابى كه مردم نفهميدهاند .
- صورتِ پرتوِ نور احديت ، كلمهى « لا إله إلّااللَّه » است .
( 432 ) ابوالقاسم بن عبدالكريم رافعى « 1 »
( 433 ) ميرزا ابوالقاسم بن ميرزا عبدالنّبى مشهور به آقا ميرزا باباى ذهبى رضوى متخلّص به راز شيرازى « 2 »
عارف ربانى و موصوف به علوّ درجات و سموّ حالات و صفات حميده است .
قدمى راسخ در علم و مهارتى تمام در فنون داشت و از شاگردان مولانا على سمنانى بود . صاحب رياض العارفين كه در سال 1260 مىزيست وى را ديدار نمود . از آقا ميرزا آثار جليلهاى بر جاى مانده است چون : مناسك العاشقين و مفاخر الأخيار ، تباشير الحكمة فى المعارف ، كوثر نامه ، مرآة العارفين ، آيات الولاية ، رسالة السلوك و ديوان شعر فارسى و كتاب فصل الخطاب كه آن را در سال 1285 نگاشت . اين عارف بزرگ در سال 1286 [ 1285 ] در قريهى مورچه خار « 3 » اصفهان از دنيا رفت و جنازهاش به اصفهان حمل شد و پس از يك يا دو سال به مشهد منتقل گرديد و در صحن جديد امام
هامش
( 1 ) . رافعى : 1 . منسوب به جدّ به نام رافع يا ابورافع ؛ 2 . منسوب به رافعان ، روستايى از توابع قزوين .
( 2 ) . ذَهَبى : طلاساز ؛ شيرازى : منسوب به شيراز شهر معروف و قديمى ، مركز استان فارس .
( 3 ) . قريه « مورچه خورت » از روستاى تابع « برخوار » اصفهان كنار راه اصفهان به قم مىباشد .