313 .
كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ
« 1 »
هر كسى در گرو دستاورد خويش است .
314 .
وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ * وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ
« 2 »
و در برابر دستور پروردگارت شكيبايى پيشه كن كه تو خود در حمايت مايى و هنگامى كه [ از خواب ] بر مىخيزى به نيايش پروردگارت تسبيح گوى . * و [ نيز ] پارهاى از شب ، و در فروشدن ستارگان تسبيحگوىِ او باش .
315 .
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا * ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ . . .
« 3 »
پس ، از هر كس كه از ياد ما روى برتافته و جز زندگى دنيا را خواستار نبوده است ، روى برتاب . * اين منتهاى دانش آنان است . . .
316 .
وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى * وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى * ثُمَّ يُجْزاهُ الْجَزاءَ الْأَوْفى * وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى * وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكى * وَ أَنَّهُ هُوَ أَماتَ وَ أَحْيا * وَ أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى * مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى * وَ أَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرى * وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى
« 4 »
و اين كه براى انسان جز حاصل تلاش او نيست . * و [ نتيجهى ] كوشش او به زودى ديده خواهد شد . * سپس هر چه تمامتر وى را پاداش دهند . * و اين كه پايان [ كار ] به سوى پروردگار توست . * و هم اوست كه مىخنداند و مىگرياند . * و هم اوست كه مىميراند و زنده مىگرداند . * و هم اوست كه دو نوع مىآفريند : نر و ماده ، * از نطفهاى چون فرو ريخته شود . * و هم پديدآوردنِ [ عالَمِ ] ديگر بر [ عهدهى ] اوست .
هامش
( 1 ) . سورهى طور ، آيهى 21 .
( 2 ) . سورهى طور ، آيات 48 و 49 .
( 3 ) . سورهى نجم ، آيات 29 و 30 .
( 4 ) . سورهى نجم ، آيات 39 - 48 .