نافله ] او را تسبيح گوى .
309 .
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ إِلَيْنَا الْمَصِيرُ
« 1 »
ماييم كه خود ، زندگى مىبخشيم و به مرگ مىرسانيم و برگشت به سوى ماست .
310 .
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ * آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ * كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ * وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ * وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ * وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ * وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ
« 2 »
پرهيزگاران در باغها و چشمه سارانند . * آن چه را پروردگارشان عطا فرموده مىگيرند ، زيرا كه آنها پيش از اين نيكوكار بودند . * و از شب اندكى را مىغنودند . * و در سحرگاهان [ از خدا ] طلب آمرزش مىكردند . * و در اموالشان براى سائل و محروم حقّى [ معيّن ] بود . * و روى زمين براى اهل يقين نشانههايى [ متقاعدكننده ] است ، * و در خود شما ؛ پس مگر نمىبينيد ؟
311 .
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ * وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ
« 3 »
پس به سوى خدا بگريزيد ، كه من شما را از طرف او بيمدهندهاى آشكارم . * و با خدا معبودى ديگر قرار مدهيد كه من از جانب او هشداردهندهاى آشكارم .
312 .
وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ * وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ * ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ * إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
« 4 »
و پند ده ، كه مؤمنان را پند سود بخشد . * و جنّ و انس را نيافريدم جز براى آن كه مرا بپرستند . * از آنان هيچ روزيى نمىخواهم ، و نمىخواهم كه مرا خوراك دهند . * خداست كه خود روزىبخشِ نيرومندِ استوار است .
هامش
( 1 ) . سورهى ق ، آيهى 43 .
( 2 ) . سورهى ذاريات ، آيات 15 - 21 .
( 3 ) . سورهى ذاريات ، آيات 50 و 51 .
( 4 ) . سورهى ذاريات ، آيات 55 - 58 .