و كسانى كه مرتكب بدىها شدهاند ، [ بدانند كه ] جزاى [ هر ] بدى مانند آن است و خوارى آنان را فرو مىگيرد . در مقابل خدا ، هيچ حمايتگرى براى ايشان نيست . . .
99 .
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ مَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ مَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ * فَذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ
« 1 »
بگو : كيست كه از آسمان و زمين به شما روزى مىبخشد ؟ يا كيست كه حاكم بر گوشها و ديدگان است ؟ و كيست كه زنده را از مرده بيرون مىآورد و مرده را از زنده خارج مىسازد ؟ و كيست كه كارها را تدبير مىكند ؟ خواهند گفت : خدا پس بگو : آيا پروا نمىكنيد ؟ * اين است خدا ، پروردگار حقيقى شما ، و بعد از حقيقت جز گمراهى چيست ؟ پس چگونه [ از حق ] بازگردانيده مىشويد ؟
100 .
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً وَ لكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
« 2 »
خدا به هيچ وجه به مردم ستم نمىكند ، ليكن مردم خود بر خويشتن ستم مىكنند .
101 .
قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَ لا نَفْعاً إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَلا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ
« 3 »
بگو : براى خود زيان و سودى در اختيار ندارم ، مگر آن چه را كه خدا بخواهد . هر امّتى را زمانى [ محدود ] است . آن گاه كه زمانشان به سر رسد ، پس نه ساعتى [ از آن ] تأخير كنند و نه پيشى گيرند .
102 .
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
« 4 »
بگو : به فضل و رحمت خداست كه [ مؤمنان ] بايد شاد شوند . و اين از هر چه گرد
هامش
( 1 ) . سورهى يونس ، آيات 31 و 32 .
( 2 ) . سورهى يونس ، آيهى 44 .
( 3 ) . سورهى يونس ، آيهى 49 .
( 4 ) . سورهى يونس ، آيهى 58 .