106 .
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ * وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ
« 1 »
و اگر پروردگار تو مىخواست ، قطعاً هر كه در زمين است همهى آنها يكسر ايمان مىآوردند . پس آيا تو مردم را ناگزير مىكنى كه بگروند ؟ * و هيچ كس را نرسد كه جز به اذن خدا ايمان بياورد ، و [ خدا ] بر كسانى كه نمى انديشند ، پليدى را قرار مىدهد .
107 .
وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَ إِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
« 2 »
و اگر خدا به تو زيانى برساند ، آن را برطرفكنندهاى جز او نيست ، و اگر براى تو خيرى بخواهد ، بخشش او را ردّكنندهاى نيست . آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد مىرساند ، و او آمرزندهى مهربان است .
108 .
وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها كُلٌّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ
« 3 »
و هيچ جنبندهاى در زمين نيست مگر [ اين كه ] روزيش بر عهدهى خداست ، و [ او ] قرارگاه و محلّ مُردنش را مىداند . همهى [ اينها ] در كتابى روشن [ ثبت ] است .
109 .
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
« 4 »
و اوست كسى كه آسمانها و زمين را در شش هنگام آفريد و عرش او بر آب بود ، تا شما را بيازمايد كه كداميك نيكوكارتريد .
110 .
ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
« 5 »
در حقيقت ، من بر خدا ، پروردگار خودم و پروردگار شما توكّل كردم . هيچ جنبندهاى
هامش
( 1 ) . سورهى يونس ، آيات 99 و 100 .
( 2 ) . سورهى يونس ، آيهى 107 .
( 3 ) . سورهى هود ، آيهى 6 .
( 4 ) . سورهى هود ، آيهى 7 .
( 5 ) . سورهى هود ، آيهى 56 .