الجَبروتَ و أمضَى المشيَّة و الْارادةَ و الْقدْرةَ و الْعلْمَ بِما هو كائِنٌ ، لا مُنازَع له في شيءٍ من أمره . . . و هو الواحدُ الصمدُ ، ما تُصُوِّر فى الأوهامِ ، فهو خلافُهُ . ليسِ بربٍّ مَن طُرِح تحتَ البلاغِ و معبود مَن وُجِد في هواءٍ أو غيرِ هواءٍ . . . احتَجَب عن العقول ، كما احتَجَب عن الابصار و عمّن فى السماء احتِجابَه عمَّن فى الارض . . . بِه توصَفُ الصفاتُ لابِها يوصَفُ و بِه تعرَفُ المعارِفُ لابِها يعرَفُ ، فذلِك اللَّهُ لاسَمِىَّ له سبحانَه ، ليس كَمِثله شئٌ وهو السميعُ البصيرُ . » « 1 »
اى مردم ! از فاسقانى كه خداوند را به خود تشبيه مىكنند بپرهيزيد . . . خداوند يگانگى و اقتدار و چيرگى را ويژه خود گردانيده و خواست و تصميم و قدرت و آگاهى از حوادث و رويدادهاى آينده را نافذ قرار داده است و در هيچ كارى ستيزه گر ندارد . . . او خداوند يكتاى بىكرانه و بىنقص است ، هر چه در انديشه و ذهنى تصوّر شود خداوند بر خلاف آن است . هر چه قابل دسترسى باشد پروردگار نمىباشد و هر چه در هوا و جوّ يا غير آن يافت شود ، خداى معبود و پرستش شده نمىباشد . . . خداوند از عقلها همانند چشمها و از آسمانيان همانند زمينيان پنهان است . . . به وسيله خداوند ، صفات ، بيان مىشود نه اين كه او با صفات بيان گردد و توسط او دانستنىها ، دانسته و شناخته مىگردد ، نه اين كه او توسط دانستىها ، شناخته شود . اين است خداوند كه همنام و مانندى ندارد و پاك و منزه است و هيچ چيز مانند او نيست و او شنواى بيناست .
معرفت امام ؛ معرفت اللَّه
704 . « خَرَج الحسينُ بنُ علّيٍ - عليهالسّلام - على أصحابه فقال : أيّها الناسُ ! إنّ اللَّهَ جلَّ ذكرُه ما خَلَق العبادَ إلّالِيَعرِفوه ، فاذا عرَفوه عَبَدوه ، فاذا عَبَدوه استَغنَوا بِعبادته عبادة ما سِواه . فقال لَه رجلٌ : يا بنَ رسولِ اللَّهِ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ! بِأبي أنتَ و أميّ ، فما معرِفةُ اللَّهِ ؟ قال :
معرِفةُ أهلِ كلِّ زمانٍ إمامَهم ، الّذى يجِبُ عليهم طاعَتُه . » « 2 »
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 4 ، ص 301 ، حديث 29 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 5 ، ص 312 ، حديث 1 .