خداوند آگاهى از آن را از مردم سلب نموده و آن را بالاتر از گواهى آنان قرار داده است ؛ چون آنان با حقيقت خداوندى و قدرت گسترده صمدى و بزرگى نورانى و شكوه يگانگى نمىتوانند به آن دست يابند ؛ زيرا آن درياى عميق و پر موج و ويژه خداوند متعال است ، عمق آن به اندازه فاصله زمين و آسمان و پنهانى آن فاصله بين شرق و غرب است . مانند شب تاريك ، سياه است و آكنده از مارها و ماهىها ، گاهى بالا مىرود و زمانى پايين مىآيد ؛ در قعر آن خورشيدى مىدرخشد كه جز افرادى نادر شايستگى آگاهى از آن را ندارند و كسى كه بر آن آگاه شود با حكم الهى مقابله و دشمنى نموده و با فرمانروايى خداوند به ستيز برخاسته و راز و امر پوشيده الاهى را هويدا ساخته است و گرفتار خشم خداوند گرديده و جايگاهش جهنم است كه بد جايگاهى است .
اعتقاد صحيح در مشيّت
650 . « قيل لِعليٍ - عليهالسّلام - : إنّ رجلًا يتكَلَّم في المَشيّة . فقال : أدعُهُ لي . فُدعِى له فَقال : يا عبدَ اللَّهِ ! خلَقَك اللَّهُ لِما شاء أو لما شِئتَ ؟ قال : لِما شاءَ . قال : فيُمرِضُك إذا شاء أو إذا شِئتَ ؟
قال : إذا شاءَ . قال : فيَشْفيِك إذا شاء أو إذا شئِتَ ؟ قال : إذا شاءَ . قال : فيدخِلُك حيثُ يشاءُ أو حيث شِئتَ ؟ فقال : حيثُ يشاءُ . فقال عليٌّ - عليهالسّلام - : لو قُلتَ غير هذا ، لضَربتُ الّذى فيه عَيناكَ . » « 1 »
به حضرت على - عليهالسّلام - گفتند : مردى درباره مشيت و خواست الهى سخن مىگويد . حضرت فرمود : او را صدا بزنيد . وقتى آمد حضرت به او فرمود : اى بنده خدا ! خداوند تو را به خواست تو آفريد يا به خواست خود ؟ عرض كرد : به خواست خود . فرمود : تو را وقتى كه خود بخواهد بيمار مىكند يا وقتى كه تو بخواهى ؟ عرض كرد : وقتى خود بخواهد . فرمود : تو را وقتى كه خود بخواهد بهبودى مىبخشد يا
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 5 ، ص 106 ، حديث 32 .