بر شما كارزار واجب شده است ، در حالى كه براى شما ناگوار است و بسا چيزى را خوش نمىداريد و آن براى شما خوب است و بسا چيزى را دوست مىداريد و آن براى شما بد است و خدا مىداند و شما نمىدانيد .
- وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
« 1 »
و كسانىكه به آن چه خدا از فضل خود به آنان عطا كرده بخل مىورزند ، هر گز تصوّر نكنند كه آن [ بخل ] براى آنان خوب است ، بلكه برايشان بد است ، به زودى آن چه كه به آن بخل ورزيدهاند ، روز قيامت طوق گردنشان مىشود ، ميراث آسمانها و زمين از آنِ خداست و خدا به آن چه مىكنيد ، آگاه است .
وَ يَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ وَ كانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا
« 2 »
و انسان [ همان گونه كه ] خير را فرا مىخواند ، [ پيشامد ] بد را مىخواند و انسان همواره شتابزده است .
لزوم تقاضاى تمامى خيرات و توفيق پرهيز از موجبات شرور
از اين رو شايسته است اهل ايمان ، همواره تمنّاى همه خيرات را از او سبحانه بنمايند و بگويند : « يا مَنْ أَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ » و پرهيز از اختيار ننمودن خيرات را از او سبحانه تقاضا نموده و بگويند : « وَ آمَنُ سَخَطَهُ مِنْ كُلِّ شَرٍّ » ؛ زيرا بشر ، به اقتضاى عالم خاكى و طبعش ، از خيرات مادّى نيز خلاف آن چه به نفع اوست استفاده مىبرد ، چه رسد نسبت به امور اخروى و معنوى .
آن چه گذشت بنابراين است كه بگوييم امام - عليهالسّلام - در مقام اين بوده كه مؤمنين را به ريشه خير و شرّ توجّه دهد و در پايان دعا نيز بفرمايد : « أَعْطِنِى بِمَسْأَلَتِى إِيّاكَ جَمِيعَ
هامش
( 1 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 180 .
( 2 ) . سورهى اسراء ، آيهى 11 .