( و اين كه مرا بپرستيد اين است راه راست . ) باشند و پيشگامان اين امر ، انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - مىباشند كه مدال عبوديّت را از حضرت حقّسبحانه دريافت داشتهاند .
خداوند مىفرمايد :
- سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا
« 1 »
منزّه است آن [ خدايى ] كه بندهاش را شبانگاهى سير داد .
- الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ
« 2 »
ستايش خدايى را كه اين كتاب [ آسمانى ] را بربندهى خود فروفرستاد .
- ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا
« 3 » [ اين ] يادى از رحمت پروردگار تو [ در بارهى ] بندهاش زكرياست .
- لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ
« 4 »
مسيح از اين كه بندهى خدا باشد هرگز ابا نمىورزد .
- ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً
« 5 » [ اى ] فرزندان كسانىكه [ آنان را در كشتى ] با نوح برداشتيم ، راستى كه او بندهاى سپاسگزار بود .
- فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَيْناهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا
« 6 »
تا بندهاى از بندگان ما را يافتند كه از جانب خود به او رحمتى عطا كرده بوديم .
چرا كه اينانند كه به عيناليقين و حقّاليقين ، به عبوديّت حقيقى الهى راه يافته و دوام آن را در بيان دعا خواهانند و ديگران نيز از خداوند تقاضاى مُلبّس شدن به لباس عبوديّت واقعى را مىنمايند تا بتوانند اعتراف حقيقى به بيانات ذيل جملههاى فوق نموده و بگويند :
« أَللَّهُمَّ أَنْتَ الْعَلِىُّ الْعَظِيمُ ، وَ أَنَا عَبْدُكَ الْبائِسُ الْفَقِيرُ ؛ وَ أَنْتَ الْغَنِىُّ الْحَمِيدُ ، وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِيلُ . . . » « 7 »
خدايا ، تو بلندپايه و بزرگى و من بندهى گرفتار و نيازمندم ، تو بىنياز و ستودهاى و من بندهى ذليلم . . .
هامش
( 1 ) . سورهى اسراء ، آيهى 1 .
( 2 ) . سورهى كهف ، آيهى 1 .
( 3 ) . سورهى مريم ، آيهى 2 .
( 4 ) . سورهى نساء ، آيهى 172 .
( 5 ) . سورهى اسراء ، آيهى 3 .
( 6 ) . سورهى كهف ، آيهى 65 .
( 7 ) . اقبال الاعمال ، ص 643 و 644 .