خدايا ، همانند كسى كه به نيكوكارى ديرينه و نعمتهايت اعتراف دارد ، از تو درخواست مىكنم .
احتمالات در معناى « بلاء و نعماء »
در اين كه مراد از مسألت « بَلائِكَ الْقَدِيمِ وَ نَعْمائِكَ » چيست ، احتمالاتى مطرح است ؛ ممكن است منظور از « بلاء » اعتراف به ابتلاى به عالم عنصرى خاكى و از « نعماء » اعتراف به نعمت تعليم اسماء كه به بنى نوع بشر شده است ، باشد . يا از « بلاء » اعتراف به ابتلاى خطيئه آدم ابوالبشر - عليهالسّلام - و بنىنوعش و از « نعماء » نعمت هدايت و برگزيده شدن او و بنىنوعش به عنايت الهى اراده شده باشد . يا مراد از « بلاء » ، اعتراف به ابتلاى عرض امانت و اخذ ميثاق و حمل نعمت امانت و شهادت بر اخذ ميثاق و مراد از « نعماء » ، نعمت عرض امانت و اخذ ميثاق باشد . يا از « بلا » در آزمايش قرار گرفتن معصومين از انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - و از « نعماء » ، نيل به مقام امامت كه نعمت الهى است ، اراده شده باشد .
همه احتمالات را مىتوان مورد نظر قرار داد و به آيات شريفهاى كه در اين امور ملحوظ شده ، استشهاد نمود ، و اللَّه يعلم ؛ بلكه مىتوان گفت : همهى احتمالات ( به اعتبار جمله و تقاضاى بعد از آن ) قابل توجيه است ، چنان كه فرموده شده :
( 229 )
« أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ خَيْرِ أَنْبِيائِكَ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ أَصْفِيائِكَ وَ أَحِبّائِكَ ، وَ أَنْ تُبارِكَ لِى فِى لِقائِكَ . » « 1 »
از تو درخواست مىكنم كه بر حضرت محمد ، بهترين پيامبران و خاندان برگزيده و دوستان او درود فرستى و ملاقات با خود را برايم ، مبارك گردانى .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 717 .