و پس از اين كه خداوند مقام امامت را به حضرت ابراهيم - عليهالسّلام - عطا فرمود ، آن حضرت عرض كرد :
وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
« 1 »
از دودمانم [ چطور ] فرمود : « پيمان من به بيدادگران نمىرسد » .
و در مورد ديگر به خداوند عرض مىكند :
رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ
« 2 »
پروردگارا ، مرا برپا دارندهى نماز قرار ده و از فرزندان من نيز ، پروردگارا دعاى مرا بپذير .
علت اهميت انبيا و اوليا نسبت به صالح بودن ذرّيه
شايد علّت نگرانى و اهميّت بعضى از انبيا - عليهمالسّلام - نسبت به اين موضوع و دستور تقاضاى آن در دعا بهصورت خاصّ ، آن باشد كه اولاد بىواسطه ، در اثر قرار گرفتن تحت تربيت انبيا - عليهمالسّلام - و اين كه اهل ايمان ، خود تكفّل امورشان را مىنمايند ، به حساب ظاهر از نظر صلوحيت و باقيات صالح قرار گرفتنشان نگرانى وجود نداشته ( به خلاف ذريّه كه متكفّل تربيتشان افراد ديگر نيستند و خود آن بزرگواران تربيت آنان را به عهده دارند ) كه ممكن است شيطان ، فرصتى براى اضلال آنها پيدا كند و باعث شود كه از باقيات صالحات بودن براى اجداد و يا پدران و يا مادرشان خارج نمايد و با نگرانى باعث پايمال شدن زحمات اجتماعى آنان گردند ( البتّه نسبت به مربيان اجتماع ) و اين امرى است كه شيطان ، جديّت تمامى در آن دارد . خداوند گفتار شيطان را چنين بيان مىكند كه گفت :
لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا
« 3 »
اگر تا روز قيامت مهلتم دهى ، قطعاً فرزندانش را جز اندكى [ از آنها ] ريشهكن خواهم كرد .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 124 .
( 2 ) . سورهى ابراهيم ، آيهى 40 .
( 3 ) . سورهى اسراء ، آيهى 62 .