خدا به هر كس كه بخواهد ، حكمت مىبخشد و به هر كس حكمت داده شود ، به يقين خيرى فراوان داده شده است .
- لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
« 1 »
به يقين ، خدا برمؤمنان منّت نهاد [ كه ] پيامبرى از خودشان در ميان آنان برانگيخت تا آيات خود را برايشان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت به آنان بياموزد ، قطعاً پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند .
از اين دو آيه و آيات شبيه آنها و بيانات معصومين - عليهمالسّلام - در اين امر معلوم مىشود كه چرا در جملهى زيارت فرموده شده : « يا بابَ حِكْمَةِ رَبِّ الْعالَمِينَ » ؛ زيرا اگر بنا باشد كسى از حكمت الهى آگاهى داشته باشد و آن را به ديگران تعليم نمايد ، آن كس جز معصومين - عليهمالسّلام - نمىباشند .
در حديثى ذيل آيهى شريفهى
وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً
« 2 » آمده كه « هِىَ طاعَةُ اللَّهِ ، وَ مَعْرِفَةُ الْإِمامِ . » « 3 » ؛ ( مقصود از آن ، اطاعت از خدا و شناخت امام است . )
و نيز ذيل آيه شريفه فوق آمده كه امام - عليهالسّلام - فرمود :
- « مَعْرِفَةُ الْإِمامِ وَ اجْتِنابُ الْكَبائِرِ الَّتِى أَوْجَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا النّارَ . » « 4 »
شناخت امام و پرهيز از گناهان كبيرهاى كه خداوند آتش جهنم را در برابر [ ارتكاب ] آن وعده داده است .
- « إِنَّ الْحِكْمَةَ ، الْمَعْرِفَةُ وَ التَّفَقُّهُ فِى الدِّينِ ، فَمَنْ فَقِهَ مِنْكُمْ فَهُوَ حَكِيمٌ ، وَ ما أَحَدٌ يَمُوتُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَحَبُّ إِلى إِبْلِيسَ مِنْ فَقِيهٍ . » « 5 »
هامش
( 1 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 164 .
( 2 ) . سورهى بقره ، آيهى 269 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 1 ، ص 215 ، و 22 .
( 4 ) . بحار الانوار ، ج 1 ، ص 215 ، حديث 24 .
( 5 ) . بحار الانوار ، ج 1 ، ص 215 .