الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
« 1 » . » « 2 »
به تنهايى ظهور مىكند و تنها به خانهى خدا مىآيد و وارد كعبه مىشود و شب بر او فرا مىرسد و آن هنگام كه چشمها به خواب مىرود و شب با تاريكى خود زمين را مىپوشاند ، جبرييل و ميكاييل - عليهالسّلام - و فرشتگان صف صف فرود مىآيند و جبرييل به او عرض مىكند : سرورم ، اينك سخن ، پذيرفته و فرمان تو روا است . در اين هنگام آن حضرت دست بر روى خود مىكشد و مىگويد :
« سپاس خدايى را كه وعدهاش را بر ما راست گردانيد و سرزمين [ بهشت ] را به ما ميراث داد ، از هر جاى آن باغ [ پهناور ] كه بخواهيم جاى مىگزينيم . چه نيك است پاداش عملكنندگان . »
و يا اشاره به بيان ديگرى است كه در حديث آمده است :
- « فَيَكُونُ أَوَّلُ مَنْ يُقَبِّلُ يَدَهُ جَبْرَئِيلَ - عليهالسّلام - ثُمَّ يُبايِعُهُ وَ تُبايِعُهُ الْمَلائِكَةُ وَ نُجَباءُ الْجِنِّ ، ثُمَّ النُّقَباءُ . » « 3 »
اوّل كسى كه دست او را مىبوسد و با او بيعت مىكند جبرييل است ، سپس فرشتگان و نجبا ( برگزيدگان ) جنيان بيعت مىكنند و آن گاه نقبا ( بزرگان ) دست بيعت مىدهند .
- « ثُمَّ يَسِيرُ الْمَهْدِىُّ - عليهالسّلام - : إِلَى الْكُوفَةِ ، وَ يَنْزِلُ ما بَيْنَ الْكُوفَةِ وَ النَّجَفِ ، وَ عِنْدَهُ أَصْحابُهُ فِى ذلِكَ الْيَوْمِ سِتَّةٌ وَ أَرْبَعُونَ أَلْفاً مِنَ الْمَلائِكَةِ وَ سِتَّةُ آلافٍ مِنَ الْجِنِّ ، وَ النُّقَباءِ ثَلاثُمائَةٍ وَ ثَلاثَةَ عَشَرَ نَفْساً . » « 4 »
سپس مهدى - عليهالسّلام - به سوى كوفه روانه مىشود و بين كوفه و نجف نزول مىكند در حالى كه در آن زمان ، تعداد يارانش عبارتاند از : 46000 ملايكه و 6000 جن و 313 تن از نقباء .
هامش
( 1 ) . سورهى زمر ، آيهى 74 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 53 ، ص 7 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 53 ، ص 8 .
( 4 ) . بحارالانوار ، ج 53 ، ص 14 .