و امّا اين كه چرا در دعاى فوق ، تنها نام از شب و روز برده شده ؟ گمان مىشود به مناسبت حوايجى باشد كه در ذيل آمده است :
( 81 )
« وَ اغْفِرْ لَنا ما تَعْلَمُ مِنّا وَ مالَا نَعْلَمُ . » « 1 »
و نيز آن چه را كه تو از ما مىدانى و ما نمىدانيم ، بيامرز .
تحقق آمرزش به اسم الهى
آمرزش گناهان ، روشنى دادن و از ظلمت گناه بيرون آمدن بندگان است و آن نيز چون شب و روز بايد به اسم الهى تحقّق پيدا كند .
( 82 )
« وَ اعْصِمْنا مِنَ الذُّنُوبِ خَيْرَ الْعِصَمِ . » « 2 »
و با بهترين نگاه دارىها ، از گناهان نگاه دار .
عصمت از گناه ، به اسم جمال حق تعالى
عصمت از گناه ، پس از پاك شدن بنده نيز بايد به اسم جمالى حضرت حقّ سبحانه تحقّق پيدا كند ، از اين رو فرموده : « وَضَعْتَهُ عَلَى النَّهارِ فَأَضاءَ » .
( 83 )
« وَ اكْفِنا كَوافِىَ قَدَرِكَ ، وَ امْنُنْ عَلَيْنا بِحُسْنِ نَظَرِكَ . » « 3 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 647 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .