وَ الْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ
« 1 »
در حقيقت ، شمارهى ماهها نزد خدا از روزى كه آسمانها و زمين را آفريده ، در كتاب [ علمِ ] خدا ، دوازده ماه است ، از اين [ دوازده ماه ] چهارماه [ ماهِ ] حرام است ، اين است آيين استوار .
و در حديثى آمده است كه آن چهار ماه عبارت است از : سه ماه متوالى ذوالقعده و ذوالحجّه و محرّم و يكى به تنهايى ماه رجب . « 2 »
كرامت ماه رجب
2 . اشاره به مكرّم و گرامى بودن ماه رجب ، چرا كه فرموده شده « أَلْمُرَجَّبَ الْمُكَرَّمَ . »
لزوم بهرهمندى از حرمت ماههاى حرام
3 . توجّه دادن خوانندگان به اين كه از حرمت آنها بايد هر كس ( اگر صاحب بصيرت باشد ) ، بهرهى كامل معنوى برگيرد ، زيرا فرموده شده : « بارِكْ لَنا » ، چرا كه جهل عالم بشريت و توجّه به خواستههاى داخلى و خارجىاش ، ممكن است مانع از توجّه تامّ و بهرهگيرى معنوى از آن ، حتّى براى صاحبان بصيرت شود .
درخواست مباركى معنوى و توفيق عمل صالح در ماههاى حرام
4 . جملهى « بارِكْ لَنا » ، اشاره به بهرهمندى معنوى از آن ماهها دارد ؛ زيرا آن را نمىتوان تنها به بهرهگيرى صورى معنى نمود ، مگر آن كه تمنّاى جهات مادّى براى بهرهمندى بهتر از معنويّت و يا توشهبردارى براى امر آخرت باشد ؛ و هيهات كه كسى در وسعت زندگى مادّى قرار گيرد و به معنويّت يا براى آخرت ، بتواند كارى انجام دهد . از اين رو مىتوان گفت : از « بارِكْ لَنا » ، مباركى معنوى و موفقيّت به عمل صالح اراده شده است .
امّا مباركى ماه رجب و يا ماههاى چهارگانه ، وقتى حاصل خواهد شد كه سه حاجت
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 36 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 58 ، ص 339 .