نتيجه مىرساند و بايد همواره خدا را در همه امور ظاهرى و معنوى در نظر داشت .
در حديث آمده است :
« إِذا أَرادَ أَحَدُكُمْ أَنْ لايَسْأَلَ رَبَّهُ شَيْئاً إِلّا أَعْطاهُ ، فَلْيَيْأَسْ مِنَ النّاسِ كُلِّهِمْ ، وَ لا يَكُونُ لَهُ رَجاءٌ إِلّا مِنَ اللَّهِ - عَزَّ ذِكْرُهُ - ؛ فَإِذا عَلِمَ اللَّهُ - عَزَّوَجَلَّ - ذلِكَ مِنْ قَلْبِهِ ، لَمْ يَسْأَلَهُ شَيْئاً إِلّا أَعْطاهُ ؛ فَحاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحاسَبُوا عَلَيْها ، فَإِنَّ لِلْقِيامَةِ خَمْسِينَ مَوْقِفاً ، كُلُّ مَوْقِفٍ مِقْدارُهُ أَلْفُ سَنَةٍ ، ثُمَّ تَلا
فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ
« 1 » . » « 2 »
هرگاه يكى از شما خواست ، هر حاجتى از پروردگارش درخواست نمود به او عطا كند ، بايد از همگان نوميد گردد و جز به خداوند - كه يادش بزرگ باد ! - اميد نداشته باشد . هرگاه خداوند - عزّوجلّ - ديد كه قلب او چنين است ، هر چيز درخواست كند ، به او عطا مىفرمايد ؛ پس پيش از آن كه از شما حساب بكشند از خود حساب بكشيد ، زيرا قيامت پنجاه ايستگاه دارد و مقدار توقف در هر ايستگاه هزار سال است ، سپس اين آيه را تلاوت نمود : « در روزى كه به اندازه هزار سال از سالهايى كه شما به شمار درمى آورديد ، مىباشد . »
خلاصه آن كه براى دو جمله فوق : « أَصْواتَ الدّاعِينَ إِلَيْكَ صاعِدَةٌ وَ أَبْوابَ الْإِجابَةِ مُفَتِّحَةٌ » ، مىتوان دو معنا در نظر گرفت :
1 . امام - عليهالسّلام - مىفرمايد : درهاى اجابت به روى آن كسانىكه خداوند را به تنهايى مىخوانند و صدا مىزنند و به جز او توجهاى ندارند ، گشوده است . خداوند متعال در قرآن شريف نيز به چنين امرى اشاره نموده و مىفرمايد :
- ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
« 3 »
مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم .
- وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا
هامش
( 1 ) . سورهى سجده ، آيهى 5 .
( 2 ) . روضهى كافى ، ص 143 ، حديث 108 .
( 3 ) . سورهى غافر ، آيهى 60 .