- عليهمالسّلام - همواره به طىّ طريق حقّ سبحانه نظر داشته و دارند و تابعينشان نيز از اين فكر بر كنار نيستند و مىخواهند به غرض غايى از خلقت - كه عبوديّت و شناسايى اوست - نايل آيند . امّا اين كه : « أَعْلامَ » و نشانهها و راهنمايىهاى رسيدن و رسندگان به غرض غايى چه بوده و چيست ؟ مىتوان گفت : در مرحله اوّل ، توجّه از توجّه به تعليم اسماى الهى و فطرت و عرض امانت و اخذ ميثاق و عبوديّت برنداشتن و در مرحله دوّم - براى آنان كه معناى اوّل را از دست دادهاند - تبعيّت از انبيا و اوصيا و كتاب و سنّت نبوى و عقل سليم نمودن است . خداوند مىفرمايد :
- قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى وَ فُرادى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ
« 1 »
بگو : من فقط به شما يك اندرز مىدهم كه : دو دو و به تنهايى براى خدا به پا خيزيد ؛ سپس بينديشيد كه رفيق شما هيچگونه ديوانگى ندارد . او شما را از عذاب سختى كه در پيش است ، جز هشداردهندهاى [ بيش ] نيست .
- وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ قالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
« 2 »
و كيست خوشگفتارتر از آن كس كه به سوى خدا دعوت نمايد و كار نيك كند و گويد : من [ در برابر خدا ] از تسليم شدگانم .
- يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
« 3 »
اى كسانىكه ايمان آوردهايد ، چون خدا و پيامبر ، شما را به چيزى فرا خواندند كه به شما حيات مىبخشد ، آنان را اجابت كنيد و بدانيد كه خدا ميان آدمى و دلش حايل مىگردد و هم نزد او محشور خواهيد شد .
هامش
( 1 ) . سورهى سبأ ، آيهى 46 .
( 2 ) . سورهى فصّلت ، آيهى 33 .
( 3 ) . سورهى انفال ، آيهى 24 .