را از آنها ببرد و گاهى در اثر آمادگى نداشتن ، از اين بهره ( چه معنوى و چه ظاهرى ) محروم مىماند ، ناچار خير و شرّ مربوط به خود شخص مىشود و بايد تمّناى رفع مانع را بنمايد تا استفادهى كامل از ماهها و ايّام و سال ببرد .
آن را مىتوان به مريضى و يا عليلى و يا غيره مثَل زد كه تمام نعمتهاى الهى براى شخص و يا اجتماع از نظر ظاهرى و معنوى مهيّاست ، ولى وى و يا اجتماع ، در اثر بيمارى ظاهرى و روحى نمىتوانند از آنها بهره ببرند . تقاضا در دعا براى آن است كه مشكل ظاهرى و يا معنوى فرد و يا اجتماع حل شود و بتوانند از خاصيتهاى طبيعى اوّليّه ايّام و ماه و سال و هفته و غيره ، بهرهمند شوند . از اين رو مىفرمايد :
« وَ اجْعَلْنا فِيهِ مِنَ الْفائِزِينَ ، وَ قِنا بِرَحْمَتِكَ عَذابَ النّارِ ، يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ ، إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ . »
و ما را در آن از رستگاران قرار ده و به رحمت خود ما را از عذاب آتش جهنم نگاه دار ، اى مهربانترين مهربانان ، به راستى كه تو بر هر چيز توانايى .
توفيق بهرهمندى از روز و شب
آنكس را كه خداوند توفيق بهرهمندى از ايّام و غيره دهد ، از فائزين خواهد بود و آن كس كه از اين بهرهمندى محروم باشد ( در اثر بىتوجّهى و بيمارى روحى ) ، ناچار تهيدست ؛ بلكه مبتلا به بهرهمندى خلاف از ايّام خواهد شد و عذاب الهى پس از اين عالم را براى او در پى خواهد داشت .
دليل شكر از حمد و ستايش در دعا
پس از بخش فوق ، از دعا به قرائت 18 مورد از آيات - كه خداوند حمد و ستايش را مخصوص خود دانسته - با بيانات ذيل هركدام ، امر فرموده شده ، شايد بتوان گفت : امام معصوم - عليهمالسّلام - با توجّه دادن به بيانات الهى ، خواننده را از توجّه دادن استقلالى و خضوع در مقابل اسباب و مسبّبات ( به بيانى كه گذشت ) ، به تمام معنى باز مىدارد ، تا خواستههاى فوق و ذيل دعا به مرحلهى استجابت مقرون گردد .