رَسُولَ اللَّهِ ، قَدْ سَمِعْناكَ وَ ما تَقُولُ فِى سَعْدٍ ، فَقالَ : إِنَّ سَعْداً كانَ فِى لِسانِهِ غلظٌ عَلى أَهْلِهِ . » « 1 »
وقتى سعد [ بن معاذ ] از دنيا رفت ، هفتاد هزار فرشته او را تشييع كردند و رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بر فراز قبر او ايستاد و فرمود : آيا كسى مثل سعد ، دچار فشار قبر مىگردد ؟ مادرش گفت : اى سعد ، گوارايت باد و چه كرامتى ! رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : اى مادر سعد ، چيزى را بر خدا حتم مكن . عرض كرد : اى رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ما شنيديم آن چه را كه دربارهى سعد فرموديد [ علت آن چه بود ؟ ] فرمود : سعد ، نسبت به خانوادهاش خشنونت زبانى داشت .
- « إِنَ رُقَيَّةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - لَمّا ماتَتْ ، قامَ رَسُولُ اللَّهِ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - عَلى قَبْرِها ، فَرَفَعَ يَدَهُ تِلْقاءَ السَّماءِ وَ دَمَعَتْ عَيْناهُ ، فَقالُوا لَهُ :
يا رَسُولَ اللَّهِ ، إِنّا قَدْ رَأَيْناكَ رَفَعْتَ رَأْسَكَ إِلَى السَّماءِ وَ دَمَعَتْ عَيْناكَ . فَقالَ :
إِنِّى سَأَلْتُ رَبِّى أَنْ يَهَبَ لِى رُقَيَّةَ مِنْ ضِمَّةِ الْقَبْرِ . » « 2 »
زمانى كه رقيه دختر رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - از دنيا رفت ، رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بر بالاى قبر او ايستاد و دست به سوى آسمان بلند كرد و اشك ريخت . عرض كردند : اى رسول خدا ، ما ديديم كه شما سر به سوى آسمان بلند كرديد و چشمانتان اشك ريخت [ علت آن چيست ؟ ] فرمود : از پروردگارم خواستم كه رقيه از فشار قبر [ نجات داده و ] به من ببخشايد .
- « يا عِبادَ اللَّهِ ، ما بَعْدَ الْمَوْتِ لِمَنْ لايُغْفَرُ لَهُ أَشَدُّ مِنَ الْمَوْتِ ، أَلْقَبْرَ فَاحْذَرُوا ضِيقَهُ وَضَنْكَهُ وَ ظُلْمَتَهُ وَ غُرْبَتَهُ ، إِنَّ الْقَبْرَ يَقُولُ كُلَّ يَوْمٍ : أَنَا بَيْتُ الْغُرْبَةِ ، أَنَا بَيْتُ التُّرابِ ، أَنَا بَيْتُ الْوَحْشَةِ ، أَنَا بَيْتُ الدُّودِ وَ الْهَوامِّ . » « 3 »
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 217 ، حديث 9 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 217 ، حديث 10 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 218 ، حديث 13 .