اى بندگان خدا ، آن چه بعد از مرگ پيش مىآيد اگر آمرزيده نگردد ، سختتر و بدتر از مرگ است ، مرگ را دريابيد و از تنگى و سختى و ظلمت و غربت بپرهيزيد ؛ زيرا قبر در هر روز مىگويد : من خانهى غربتم ، من جايگاه خاكم ، من خانهى غربتم ، من جايگاه خاكم ، من خانهى وحشتم ، من خانهى كرم و حشرات هستم .
- « لا يُسْئَلُ فِى الْقَبْرِ إِلّا مَنْ مِحْضِ الْإِيْمانَ مَحْضَاً أَوْ مَحْضِ الْكُفْرَ مَحْضاً . » « 1 »
در قبر جز از محض ايمان و كفر [ اعتقادات اساسى ] سؤال نمىشود .
- « يُسْئَلُ الرَّجُلُ فِى قَبْرِهِ فَإِذا أَثْبَتَ فُسِحَ لَهُ قَبْرِهِ سَبْعَةَ أَذْرُعٍ وَ فُتِحَ لَهُ بابٌ إِلَى الْجَنَّةِ ، وَ قِيلَ لَهُ : نَمْ نَوْمَةَ الْعَرُوسِ قَرِيرَ الْعَيْنِ . » « 2 »
انسان [ مؤمن ] در قبر مورد بازخواست و سؤال قرار مىگيرد ، سپس قبر او به اندازهى هفت ذراع گشوده مىگردد و درى از آن به سوى بهشت باز مىشود ، سپس به او گفته مىشود : مانند عروس ، شادمان و خوشحال بخواب .
- « يُسْئَلُ الْمَيِّتُ فِى قَبْرِهِ عَنْ خَمْسٍ : عَنْ صَلاتِهِ وَ زَكاتِهِ وَ حَجِّهِ وَ صِيامِهِ وَ وِلايَتِهِ إِيّانا أَهْلَ الْبَيْتِ ، فَتَقُولُ الْوِلايَةُ عَنْ جانِبِ الْقَبْرِ لِلْأَرْبَعِ : ما دَخَلَ فِيكُنَّ مِنْ نَقْصِ فَعَلَىَّ تَمامُهُ . » « 3 »
ميت در قبر از پنج چيز سؤال مىشود : از نماز ، زكات ، حجّ ، روزه و ولايت ما اهل بيت . آن گاه ولايت در كنار قبر به چهار چيز ديگر مىگويد : هر نقصى داشته باشيد ، من جبران مىكنم .
راحتى آخرت ؛ پس از رسيدن به مقام موت اختيارى در دنيا
تمام بيانات فوق براى آن بود كه از جمله : « بَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ » موت اضطرارى
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 260 ، حديث 100 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 262 ، حديث 105 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 265 ، حديث 111 .