دعاى بعد از دو ركعت نماز روز هفدهم ربيعالأوّل
( 1126 )
« أَللَّهُمَّ ، أَنْتَ حَىٌّ لا تَمُوتُ . . . وَ مُقْتَدِرٌ لا تُنازَعُ . »
خداوندا ، تو زندهاى هستى كه هرگز نمىميرى . . . و توانمندى كه كسى نمىتواند با تو ستيزه كند .
علت لزوم خواندن خداوند به نامها و صفات گوناگون
در ابتداى اين دعا ، خداوند متعال با 30 اسم و يا صفت خوانده شده ، به ترتيبى كه در دو بخش فوق آمده است . علاوه ، هر اسم و صفتى با بيان ذيلش معنى شده ؛ امّا علت اين كه حقّ سبحانه در ابتدا به اين اسماء و كمالات خوانده شده را مىتوان به طور اجمال آن گفت كه : خداوند متعال چون با هر اسم و يا صفت در نظر خواننده جلوه ديگرى پيدا كند ، براى حوايج خويش از حضرتش آمادگى بهترى پيدا خواهد كرد و از استقلال دادن به اسباب و مسبّبات ، بهتر چشمپوشى كرده و كناره خواهد گرفت و به استجابت حوايج ، موفّقتر خواهد بود .
و امّا حوايج مذكور :
( 1127 )
« أَللَّهُمَّ ، إِنِّى أَسْأَلُكَ بِعِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ ، وَ قُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ ، أَنْ تُحْيِيَنِى ما عَلِمْتَ الْحَياةَ خَيْراً لِى ، وَ أَنْ تَتَوَفّانِى إِذا كانَتِ الْوَفاةُ خَيْراً لِى . » « 1 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 612 .